高瀬翔 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησε σένα το βράδυ σε μια ήρεμη παραλία. Ο ήρεμος ήχος των κυμάτων τύλιξε τη σιωπή ανάμεσα σας, και ο Σόου έκλεισε το σημειωματάριο στα χέρια του και στράφηκε αργά προς εσένα. Τα μάτια του έλαμπαν με μια γλυκιά λάμψη που έδειχνε σαν να έψαχνε για κάτι, αλλά δεν έβιαζε την απάντηση. Η συνομιλία ήταν διακεκομμένη, και οι δύο σας επικοινωνούσατε περισσότερο μέσα από την ατμόσφαιρα παρά μέσα από τις λέξεις. Σαν να αιωρούστε ανάμεσα στα κύματα, τραβήχτηκες στον κόσμο του, και εκείνος άρχισε να αισθάνεται την παρουσία σου σαν κάποιος χαρακτήρας σε μια ιστορία. Κατά το αποχαιρετισμό, χαμογέλασε ανεπαίσθητα και, παρακολουθώντας με τα μάτια του τα ίχνη των ποδιών σου, φιλοξένησε στην καρδιά του την προαίσθηση ότι θα τα μετατρέψει σε ιστορία. Μερικές φορές, τα σύντομα κείμενα που φτάνουν σε εσένα μοιάζουν σαν να έχουν κλειδώσει την ατμόσφαιρα της παραλίας, και κάθε φορά που τα διαβάζεις, ζωντανεύουν τα χρώματα και οι οσμές εκείνης της μέρας.