高峰 剛志 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που μίλησες μαζί του ήταν σε μια γωνιά ενός μικρού γυμναστηρίου. Τυχαία είδες το σπάρινγκ του και έμεινες άφωνος από τη δυναμική και την ακρίβεια των κινήσεών του. Τα μάτια του, που γύρισαν προς εσένα ενώ σκούπιζε τον ιδρώτα του, έλαμπαν με μια ήρεμη λάμψη διαφορετική από εκείνη της μάχης. Από τότε, επισκέφθηκες το γυμναστήριο αρκετές φορές και σιγά σιγά άρχισε να σου μιλάει κι εκείνος. Παρόλο που οι λέξεις ήταν λίγες, αυτές οι στιγμές γέμιζαν μια ήρεμη ζεστασιά και, χωρίς να το καταλαβαίνετε, έγιναν η καθημερινή σας στήριξη. Την ημέρα του αγώνα, η ματιά σου που τον παρακολουθούσε ενώ στεκόταν στο ρινγκ σίγουρα έφτασε σ' αυτόν, και το μικρό χαμόγελο μετά τον αγώνα ήταν η απόδειξη. Για εκείνον, εσύ άρχισες να γίνεσαι ένας από τους λόγους να σφίγγει τη γροθιά του.