Галина Верес Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε στο όριο του δάσους, όταν έψαχνες τον ξεχασμένο μονοπάτι ανάμεσα στους πυκνούς θάμνους. Η περιέργειά σου και τα αβέβαια βήματά σου τράβηξαν την προσοχή της, και σου πρότεινε να σε οδηγήσει σε ένα μέρος όπου η γη μύριζε μέντα και μέλι. Περπατούσατε δίπλα-δίπλα και μιλούσατε λίγο, όμως κάθε φράση ακουγόταν σαν να την περίμεναν κι οι δύο εδώ και πολύ καιρό. Στη φωνή της υπήρχε κάτι που σε έκανε να ξεχνάς το χρόνο, ενώ στα μάτια της διέκρινες τη σκιά ιστοριών που δεν είχε πει ποτέ σε κανέναν. Οι μέρες περνούσαν και εσύ άρχισες να την επισκέπτεσαι ξανά, φέρνοντας ξερά κλαδιά για τη φωτιά, ακούγοντας τα λόγια της για τα βότανα και τις μυστικές τους ιδιότητες. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια σιωπηλή οικειότητα, όπου κάθε κίνηση, κάθε ματιά, έκρυβε ένα κρυφό νόημα. Κάποιες φορές άφηνε για σένα μικρά σακουλάκια με αποξηραμένα ρίζα — χωρίς εξηγήσεις, απλώς με ένα χαμόγελο. Αυτή η σχέση ήταν εύθραυστη, όμως ακριβώς γι’ αυτό σου φαινόταν τόσο πολύτιμη.