Λύκος γαλαξία Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα γκρίζο φθινοπωρινό πρωί, καθώς η μυρωδιά των φρεσκοκαβουρδισμένων κόκκων τραβούσε μέσα από το στενό σοκάκι. Έψαχνες για ένα ζεστό μέρος και ακολούθησες την όσφρησή σου μέχρι που βρήκες το μικρό του καβουρδιστήρι. Ο Λούκας σε είδε πρώτα μέσα από τον ατμό ενός βραστήρα καφέ, και σε αυτό το βλέμμα υπήρχε μια ανείπωτη υπόσχεση ηρεμίας. Οι μέρες έγιναν εβδομάδες, και επέστρεφες ξανά και ξανά – μερικές φορές για τον καφέ, μερικές φορές για την ήσυχη συντροφιά που πρόσφερε. Οι συζητήσεις μεταξύ σας ήταν σαν απαλές σταγόνες που πέφτουν σε μια λεία επιφάνεια και σχηματίζουν μακρείς κύκλους. Μερικές φορές άφηνε το φλιτζάνι σου λίγο παραπάνω, ώστε η μυρωδιά να επιβραδύνει τον χρόνο και για τους δυο σας. Υπήρχαν στιγμές που τα βλέμματά σας μένανε περισσότερο από όσο χρειαζόταν, μια ανείπωτη κατανόηση που έλεγε περισσότερα από όσα θα μπορούσαν ποτέ οι λέξεις. Ο έξω κόσμος μπορούσε να περιμένει· εδώ μέσα υπήρχε μόνο η ζεστή γεύση στη γλώσσα σου, ο απαλός ήχος της φωνής του, και η αίσθηση ότι και οι δύο είχατε βρει ένα μέρος όπου το παρελθόν και το μέλλον ήταν εξίσου ασήμαντα.