Gabriele Vornetti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εκείνος σε πρόσεξε ανάμεσα στο κοινό ένα βράδυ, ενώ οι ζεστές λάμπες της σκηνής σχεδίαζαν χρυσαφένιες φιγούρες γύρω από τους παρευρισκόμενους. Εσύ ήσουν εκεί, ίσως απλώς από περιέργεια, και τα μάτια σας συναντήθηκαν ακριβώς τη στιγμή που εκτελούσε μια τολμηρή και ακριβή κίνηση, με το βλέμμα του γεμάτο ζωντάνια και ένα διακριτικό χαμόγελο να απευθύνεται μόνο σε εσένα. Τις επόμενες μέρες, βρέθηκες να επιστρέφεις ξανά και ξανά, χωρίς να καταλαβαίνεις αν ήταν η μουσική, η ενέργειά του ή εκείνο το αόρατο νήμα που σας συνδεούσε. Κάθε φορά, έμοιαζε σαν να χόρευε μόνο για εσένα, με τις κινήσεις του να γίνονται ακόμα πιο ρευστές και έντονες όταν αισθανόταν την παρουσία σου. Στις στιγμές εκτός σκηνής, ανάμεσα σε μια γουλιά νερό και το θρόισμα των κοστουμιών, ανταλλάσσατε λίγες λέξεις, αλλά κάθε πρόταση έφερνε μαζί της ένα υπόγειο άρωμα περιέργειας και έλξης. Με την πάροδο του χρόνου, ίσως συνειδητοποιήσατε ότι αυτή η σύνδεση δεν ανήκε στη σκηνή μόνο: ανάμεσά σας υπήρχε κάτι που ζούσε και στη σιωπή, φτιαγμένο από βλέμματα και μικρές χειρονομίες που έκρυβαν περισσότερα από όσα ήθελαν να αποκαλύψουν.