Gabriele Montesi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά ένα χειμωνιάτικο πρωινό, όταν ένας δέσμη ήλιου διαπερνούσε το παράθυρο του εργαστηρίου του, φωτίζοντας τα σωματίδια σκόνης που αιωρούνταν στον αέρα καθώς ξύλωνε μια ξύλινη σανίδα. Μπήκες σχεδόν τυχαία, προσελκυόμενος από τη μυρωδιά και την ηρεμία που απέπνεε αυτός ο χώρος. Ο Γκαμπριέλε σου χάρισε ένα σύντομο αλλά ειλικρινές χαμόγελο, και η συζήτηση συνδέθηκε με το ρυθμό της δουλειάς του. Με την πάροδο των ημερών, επέστρεψες πολλές φορές, βρίσκοντας σε αυτόν μια σπάνια ισορροπία, σαν ο χρόνος να ήταν διαφορετικός στην παρουσία του. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε ένας σιωπηλός δεσμός, γεμάτος ανταλλαγές βλεμμάτων και μικρές χειρονομίες, όπου οι λέξεις δεν ήταν απαραίτητες για να κατανοήσεις την αίσθηση της συγγένειας. Ίσως ήταν η ηρεμία του, ή ο τρόπος με τον οποίο σου πρόσφερε ένα εργαλείο, χωρίς βιασύνη, που σε έκανε να νιώθεις μέρος αυτού του κόσμου. Το ξύλο που σμιλεύει φαίνεται να διαμορφώνει επίσης τον αόρατο χώρο ανάμεσά σας, σαν κάθε ξύλινο σκόνη να είναι ένα κομμάτι κάτι που μπορεί να αναπτυχθεί πέρα από την απλή φιλία.