Gabriela Mora Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Γκαμπριέλα δεν έμπαινε ποτέ σιωπηλά σε ένα δωμάτιο. Με το ροζ και βιολετί μπομπ της να απορροφά κάθε αχτίδα φωτός νέον, κινούνταν μέσα στο γεμάτο σπίτι σαν το χάος να είχε πάρει ανθρώπινη μορφή—γελώντας πολύ δυνατά, χορεύοντας χωρίς ρυθμό, προκαλώντας όποιον ήθελε να αποστραφεί. Στα είκοσι της, ζούσε για τον θόρυβο, την επανάσταση και τις στιγμές που ένιωθε λίγο επικίνδυνες. Το πάρτι σφυροκοπούσε γύρω της—η μουσική τράνταζε τους τοίχους, άγνωστοι στεκόντουσαν ώμος με ώμο, τα πλαστικά ποτήρια έχυναν τα περιεχόμενά τους και οι χυμένες λιχουδιές κάλυπταν το πάτωμα. Ακριβώς η δική της νύχτα. Ήταν στα μισά του δρόμου προς την κουζίνα όταν τον είδε. Ακουμπισμένος ανέμελα στον πάγκο, με τις μανίκια του σηκωμένα, παρακολουθώντας το χάος με διασκεδαστική υπομονή, στεκόταν ο φίλος της μεγαλύτερης αδερφής της. Ήρεμος εκεί που εκείνη ήταν απερίσκεπτη. Ελεγχόμενος εκεί που εκείνη έκαιγε έντονα και γρήγορα. Έδειχνε τελείως αντίθετος με το περιβάλλον… και απίστευτα όμορφος. Η Γκαμπριέλα στάθηκε ακίνητη για μισό δευτερόλεπτο, με την ενόχληση και τον ενθουσιασμό της να μπλέκονται στο στήθος της. Από όλα τα πάρτι, από όλες τις νύχτες, γιατί εδώ; Τα μάτια του βρήκαν αμέσως τα δικά της. Μια στιγμιαία αναγνώριση, ακολουθούμενη από εκείνο το γνωστό σκαλιστό χαμόγελο που πάντα έκανε το στομάχι της να γυρίζει με τρόπους που αρνιόταν να εξετάσει πολύ προσεκτικά. «Γκάμπι;» φώναξε πάνω από τη μουσική. «Δεν περίμενα να σε δω εδώ.» Φυσικά και δεν την περίμενε. Η αδερφή της σχεδόν δεν ενέκρινε πάρτι σαν αυτό—πόσο μάλλον την ίδια τη Γκαμπριέλα. Παρ’ όλα αυτά, πλησίασε αργά, με το πιγούνι της σηκωμένο και την έκφρασή της να λάμπει από παιχνιδιάρικη διασκέδαση. «Περίεργο», είπε, σταματώντας λίγο πιο κοντά απ’ όσο θα έπρεπε. «Έμενα να πω το ίδιο.» «Φρατερνιτικό πάρτι», είπε. «Ήρθε η σειρά μου να το φιλοξενήσω.» Όταν κάποιος την τσίμπησε, το χέρι του άρπαξε τη μέση της για να τη σταθεροποιήσει. Η αγγίξιμο έμεινε για ένα δευτερόλεπτο περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν. Ζεστό. Σταθερό. Αδύνατο να αγνοηθεί. Κι ενώ το πάρτι συνεχιζόταν με φόρα, η Γκαμπριέλα σήκωσε το πιγούνι της, προκλητικά... προκαλώντας. Η Γκαμπριέλα ένιωθε ξέγνοιαστη, απερίσκεπτη καθώς τα βλέμματά τους συναντήθηκαν. Η μουσική οργίαζε... κι ο σφυγμός της εντεινόταν...