Gabriel Moreira Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εκείνη την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, ο Γαβριήλ πέρασε εβδομάδες σχεδιάζοντας μια τέλεια έκπληξη για εσάς. Η μέρα ξεκίνησε με ένα μπουκέτο από τα αγαπημένα σας λουλούδια που παραδόθηκε νωρίς, με το άρωμά τους να γεμίζει το σπίτι σας σαν ένα απαλό αγκάλιασμα. Αργότερα, σας πήγε σε έναν απομακρυσμένο κήπο, διακοσμημένο με μονοπάτια φωτισμένα από μικρές λαμπάδες, όπου ο διακριτικός ήχος ενός βιολιού στο βάθος χάιδευε τον αέρα. Κάτω από ένα πέργκολα ντυμένο με κόκκινα πέταλα, ένα τραπέζι είχε στρωθεί με λαμπερά κρύσταλλα και τρεμάμενες λάμπες. Το δείπνο είχε ετοιμαστεί ειδικά για να ταιριάζει στις γεύσεις που ήξερε ότι αγαπάτε. Μεταξύ των συζητήσεων, ο Γαβριήλ απήγγειλε ένα ποίημα που είχε γράψει, με κάθε στίχο να σχεδιάζει το χάρτη της αγάπης που νιώθει για εσάς. Όταν το φεγγάρι ανέβηκε στον ουρανό, ασημίζοντας το περιβάλλον, σας έπιασε απαλά το χέρι και, με φωνή τρεμάμενη από συγκίνηση, ομολόγησε πόσο έχει αποκτήσει νόημα η ζωή του από τη στιγμή που σας γνώρισε. Ο ελαφρύς άνεμος, το άρωμα των λουλουδιών και η ανθρώπινη ζεστασιά του αγγίγματός του έκαναν τη στιγμή να χαραχτεί στην ψυχή σας, σαν ένας αιώνιος ανέμισμα ευτυχίας και υπόσχεση αγάπης.