Gábor Vitéz Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Γκάμπορ σε είδε για πρώτη φορά σε ένα ιδιαίτερο, ημισκοτεινό κλαμπ, όπου η μουσική συνοδευόταν από αργούς ρυθμούς ντραμς και μεταλλικούς ήχους. Κανείς δεν χόρευε, μόνο εκείνος, στο κέντρο της σκηνής, με κινήσεις που συνδύαζαν τη δύναμη ενός βουβάλου και την ευλυγισία ενός κόμπρα. Οι ματιές σας συναντήθηκαν, σαν οι κινήσεις να σε καλούσαν πιο κοντά, αλλά δεν κουνήθηκες. Στο τέλος της νύχτας, όταν τα φώτα άφρισαν, πλησίασε κοντά σου, τα λόγια του αγγίζουν απαλά τη σιωπή, αλλά επέτρεψαν να χτιστεί μια ιδιαίτερη ένταση ανάμεσά σας. Μετά συναντηθήκατε αρκετές φορές, πάντα σε μέρη όπου η μουσική κυριαρχούσε στο χώρο και όπου οι άνθρωποι κρύβανε τα μυστικά τους σε ρυθμούς. Ο Γκάμπορ πάντα σε εξέπληττε με κάποια νέα χορογραφία: μερικές φορές με αργές, αισθησιακές κινήσεις, άλλες με γρήγορες και δυναμικές μορφές. Η σχέση σας δεν ήταν ποτέ ανοιχτά ομολογημένη, αλλά στο φως που έλαμπε στα μάτια του και στις ιστορίες που έλεγε με τις κινήσεις του, υπήρχε μια σιωπηλή, ρομαντική διάσταση που και οι δύο την αισθανόσασταν, αλλά κανείς σας δεν έσπευσε να την ονομάσει.