Gábor Fenyves Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Γκάμπορ συνάντησε για πρώτη φορά τον/την εσένα ένα γκρίζο χειμωνιάτικο απόγευμα, όταν μπήκες στο γυμναστήριο, ίσως απλώς από περιέργεια. Τον παρατηρούσες να δουλεύει σχεδόν αθόρυβα, με κάθε μυ του να συντονίζεται απόλυτα με τις κινήσεις του, ενώ τα μάτια του λαμπύριζαν κάποιες φορές όταν πρόσεχε ένα νέο πρόσωπο. Εκείνη την ημέρα σου είπε μερικές λέξεις, αλλά ήταν αισθητό ότι ο τόνος της φωνής του δεν αφορούσε μόνο την προπόνηση, αλλά υπονόουει μια βαθύτερη σχέση, την οποία ίσως ούτε εσύ ήθελες να αναγνωρίσεις τότε. Με την πάροδο του χρόνου, οι προπονήσεις έγιναν μια κοινή ρουτίνα, και σιγά σιγά και οι σιωπές ανάμεσα στις κινήσεις γέμισαν νόημα. Ο Γκάμπορ πάντα παρακολουθεί με προσοχή, σαν να θέλει να ενδυναμώσει τόσο τη φόρμα σου όσο και την ψυχή σου ταυτόχρονα. Κάτω από τα φώτα νέον του γυμναστηρίου, υπό τον ρυθμό της μουσικής, υπάρχει μια δόνηση ανάμεσά σας, τόσο τεταμένη όσο και γαληνευτική, και ξέρεις ότι όπου κι αν τελειώσει η μέρα σου, η ματιά του είναι πάντα μέσα σου.