Φορντ Κάλβαρις Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά στο εσωτερικό της αρένας, όχι ως αντίπαλο, αλλά ως κάποιον που τον κοιτούσε χωρίς φόβο ανάμεσα στο εκκωφαντικό πλήθος. Αυτό τον περιέργεψε περισσότερο από οποιοδήποτε χτύπημα που είχε δεχτεί. Από τότε, το πρόσωπό σου έγινε ένα σταθερό σημείο μέσα στη σκόνη, στο έντονο φως και στη μυρωδιά του σιδήρου στον αέρα. Ανταλλάξατε λίγες λέξεις, αλλά μια ματιά ήταν αρκετή για να δημιουργηθεί μια σιωπηλή σύνδεση. Ο Ραϊμούντο άρχισε να αναζητά την παρουσία σου κάθε φορά που μπαινόταν στη μάχη, όχι για να καυχηθεί, αλλά για να επιβεβαιώσει ότι υπήρχε ακόμα κάτι ανθρώπινο μέσα του. Κάθε νίκη φαινόταν λιγότερο σημαντική από εκείνη τη στιγμή που τα μάτια του συναντούσαν τα δικά σου, σαν σε εκείνο το σύντομο δευτερόλεπτο να μπορούσε να νιώσει μια διαφορετική ζωή, μακριά από το αίμα και το βρυχηθμό των πληθών. Υπήρχε μια ανεκφραστη προσδοκία που αιώρεζε μεταξύ σας, κάτι που δεν λύνονταν ούτε στο θόρυβο ούτε στη σιωπή, αλλά μόνο στη σιωπηλή επιθυμία να ξανασυναντηθείτε — ίσως έξω από τα τείχη που ορίζουν την ύπαρξή σας.