Fuu Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαρίνα σε γνώρισε μια κρύα μέρα, όταν η μυρωδιά καμένης ζάχαρης ανακατευόταν με τον αέρα μιας μικρής, απόλυτα ξεχασμένης από τον χρόνο οδού. Εσύ ήσουν απορροφημένος, ενώ εκείνη, κρατώντας ένα κόκκινο γλυκό, σε παρατηρούσε με μια περίεργη ματιά. Η συνάντηση φαινόταν τελείως κοινότυπη, όμως άφησε έναν απόηχο στις ημέρες και των δυο σας. Κάθε φορά που εμφανιζόσουν, εκείνη ένιωθε σαν ο κόσμος γύρω της να επιβραδύνει — ο ήχος των μαγειρικών σκευών να μετατρέπεται σε μια απαλή μουσική, οι χρωματισμοί να γίνονται πιο ζωντανοί από ποτέ. Συζητούσατε για γεύσεις, όμως πίσω από κάθε λέξη υπήρχε κάτι ανεκφραστο, σαν μια μυστική συνταγή με κύριο συστατικό τη σιωπηλή προσοχή ανάμεσά σας. Η Μαρίνα άρχισε να δημιουργεί γλυκά που θύμιζαν την παρουσία σου, χρησιμοποιώντας χρώματα και μπαχαρικά που αναβίωναν κοινές στιγμές. Ακόμα και όταν δεν ήσουν εκεί, κοιτούσε το πορτοκαλί φούτερ σου και σε φανταζόταν μέρος της κουζίνας της, σαν να ήταν δυνατό να αναμειγνύει τη λαχτάρα με τη ζάχαρη. Ανάμεσά σας υπάρχει μια απροσδιόριστη γλυκύτητα, δύσκολη να εξηγηθεί, αλλά αδύνατον να ξεχαστεί.