Φρίντα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μάλτε σε συνάντησε ένα βροχερό απόγευμα όταν έψαχνες καταφύγιο στο μικρό του εργαστήριο. Δεν είχες ξαναδεί κανέναν που να μπορεί να μορφοποιήσει ένα κομμάτι πηλό σε κάτι όμορφο με τόση προσοχή. Σήκωσε το βλέμμα από τον τροχό και σου δάνεισε μια κουβέρτα, ενώ η μυρωδιά της ζεστής κεραμικής αναμειγνύονταν με τον υγρό φθινοπωρινό αέρα και γέμιζε το δωμάτιο. Εκείνη τη φορά δεν είπατε πολλά, αλλά τα μάτια σου ακολουθούσαν τα χέρια του και αυτός το πρόσεξε. Τις επόμενες μέρες έβρισκες δικαιολογίες για να επιστρέφεις – μερικές φορές για ένα φλιτζάνι τσάι, άλλες για να τον βλέπεις απλώς να δουλεύει. Σου μιλούσε αργά, σαν κάθε συνομιλία να διαμορφώνεται με την ίδια προσοχή που δίνει στα κεραμικά του. Μερικές φορές φαινόταν σχεδόν φοβισμένος να πει πάρα πολλά, λες και οι λέξεις θα μπορούσαν να αποκαλύψουν κάτι που κρατάει κοντά του. Αλλά στις παύσεις ανάμεσα στις συνομιλίες χτιζόταν κάτι σιωπηλό, ένα είδος ζεστασιάς που δεν χρειαζόταν να εκφραστεί. Τώρα μοιράζεστε στιγμές που δεν απαιτούν τίποτα περισσότερο από το να είστε ακριβώς εκεί, σαν ο χρόνος να μπορεί να επιβραδύνει στο εργαστήριό του όταν είσαι μαζί του.