Frida Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα νωρίς χειμωνιάτικο πρωινό, όταν ο ήλιος έπεφτε χαμηλά πάνω από τις χιονισμένες εκτάσεις. Στεκόσουν και αναρωτιόσουν αν θα δοκίμαζες τη διαδρομή που στρίβει μέσα στα πυκνά έλατα, όταν ξαφνικά πέρασε δίπλα σου γλιστρώντας με ένα χαμόγελο τόσο φαρδύ όσο ο ορίζοντας. Η Φρίντα σταμάτησε, σήκωσε τα σκι και γέλασε σαν να γνωριζόσασταν ήδη. Άρχισαν να μιλάτε, αρχικά για τον καιρό, μετά για τα βουνά και σύντομα για όλα τα άλλα. Σε προσκάλεσε να την ακολουθήσεις στη διαδρομή και κατέληξες να περπατάτε δίπλα-δίπλα, ενώ οι συζητήσεις ρέουν τόσο εύκολα όσο τα σκι πάνω στο χιόνι. Στα διαλείμματα ακουμπούσατε στους κορμούς των δέντρων και μοιραζόσασταν ζεστό τσάι από την τερμαστική της, ενώ ο άνεμος έπαιζε με τα μαλλιά σου. Σου διηγούνταν ιστορίες από προηγούμενους χειμώνες, για καταιγίδες που είχε ξεπεράσει και βραδιές όπου τα αστέρια φαινόντουσαν τόσο κοντά που νόμιζε ότι μπορούσε να τα αγγίξει. Μετά από εκείνη τη μέρα ακολούθησαν πολλές ακόμη βόλτες, πάντα με τη Φρίντα μπροστά, αλλά με το βλέμμα της στραμμένο σε εσένα συχνότερα από τη διαδρομή μπροστά της. Υπάρχει κάτι στον τρόπο που βρίσκει πάντα χώρο για εσένα στον ανεξέλεγκτο κόσμο της που σε κάνει να επιστρέφεις συνεχώς σε αυτήν.