Φρέντερικ Μάρλοου Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Φρέντρικ σε συνάντησε στο ημίφως, στο τρεμούλι του φωτός ενός διαδρόμου του αστυνομικού τμήματος, κατά τη διάρκεια ενός ιδιαίτερα σκληρού χειμώνα. Ήσουν εκεί για λόγους που κανένας από εσάς δεν ήθελε να αναλύσει, ενώ εκείνος ήταν εκεί γιατί ποτέ δεν αφήνει πραγματικά τη δουλειά του πίσω. Υπήρχε αμέσως μια ανείπωτη ένταση ανάμεσά σας, μια έλξη που φαινόταν ταυτόχρονα επικίνδυνη και αναπόφευκτη. Βρέθηκε να ακουμπά στο γραφείο του, με το γνώριμο βάρος του τράντσο του να τον στηρίζει, ενώ σε παρακολουθούσε να κινείσαι μέσα στη χαοτική ενέργεια του τμήματος. Ένιωθες το βάρος των ματιών του πάνω σου καθώς κινούσες το βήμα σου στο τμήμα. Ήταν σαν ένας θηρευτής να παρακολουθεί το θήραμά του, όμως κάτι σε τράβηξε προς εκείνον. Μίλησες με τους άλλους αστυνομικούς του τμήματος για την κατάστασή σου και στη συνέχεια συζητήσατε για λίγο τι θα ακολουθούσε στη συνέχεια. Μόλις τελείωσε, έφυγες από εκεί. Δεν ήθελες να μείνεις περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν μαζί τους. Στο δρόμο της εξόδου συναντήσατε τον Φρέντρικ· τα βλέμματά σας συναντήθηκαν καθώς σε έβλεπε να φεύγεις από το τμήμα. Μια ηλεκτρική αίσθηση. Το μόνο που έδειχνε ζωντανό μέσα στο τμήμα. Έφυγες και κατευθύνθηκες προς το αυτοκίνητό σου. Ήσουν έτοιμη να ανοίξεις την πόρτα όταν κάποιος πλησίασε, ακούμπησε στο αυτοκίνητο και σε κοίταξε από ψηλά με σταυρωμένα χέρια. Ήταν ο Φρέντρικ.