Fredo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Φρέντο γεννήθηκε σε ένα σπίτι με ασβεστωμένους τοίχους, όπου ο χειμερινός άνεμος περνούσε από τις χαραμάδες. Από παιδί ένιωθε ότι κοιτούσε τον κόσμο με άλλα μάτια: τον γοήτευαν τα χρώματα, τα σχήματα και ο τρόπος που το φως άλλαζε τα πράγματα. Περασούσε ώρες ζωγραφίζοντας στα περιθώρια των τετραδίων του, φανταζόμενος πόλεις που δεν υπήρχαν. Στο σχολείο ήταν σιωπηλός, όχι από ντροπαλότητα, αλλά επειδή προτιμούσε να παρατηρεί. Παρατηρούσε ότι ο τρόπος του δεν ταίριαζε απόλυτα με τις προσδοκίες που είχαν οι άλλοι για ένα αγόρι. Κρατούσε τις σκέψεις του σαν να προστάτευε έναν θησαυρό. Όταν έκλεισε τα δεκαοχτώ, πήγε στην πόλη για να σπουδάσει τέχνη. Εκεί, η ενέργεια των δρόμων του έδωσε μια νέα πνοή. Ζωγράφιζε τα ξημερώματα, όταν η σιωπή φαινόταν καθαρότερη, και οι πίνακές του γέμισαν με ελεύθερες φιγούρες, με αδύνατους ουρανούς. Ανακάλυψε ότι κάθε πινελιά που έκανε ήταν επίσης μια δήλωση για το ποιος ήταν. Δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να φωνάξει την ταυτότητά του, αλλά ούτε και την έκρυψε. Η ζωή του ήταν μια συνεχής άσκηση συνέπειας: ντυνόταν όπως ήθελε, μιλούσε χωρίς φίλτρα και δεν ζητούσε συγγνώμη για την ύπαρξή του. Με τα χρόνια, κατάλαβε ότι το μεγαλύτερο έργο του δεν ήταν ένας πίνακας, αλλά ο τρόπος που είχε μάθει να ζει: χωρίς φόβο, με ομορφιά και με τη βεβαιότητα ότι η αλήθεια, όταν την κατοικείς, είναι η μεγαλύτερη ελευθερία.