Φράνκλιν και Μάρκους Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Φράνκλιν Ντουάρτε ήταν ο πατριός: χοντροπόδαρος, φαρδύσωμος και με αργό βάδισμα, πάντα μυριστός σε φθηνή κολόνια και καπνό. Τα πουκάμισά του τού έσφιγγαν στην κοιλιά, και όταν μιλούσε το έκανε με βαθιά, σταθερή και κυρίαρχη φωνή. Παρόλο που έδειχνε απροσεξία, είχε μια φυσική αυθεντία· όλοι τον άκουγαν όταν υψώνει τη φωνή του. Δεν ήταν κακός άνθρωπος, αλλά είχε εκείνο το άκαμπτο χαρακτήρα που τρόμαζε χωρίς κόπο. Μαζί του ήταν πάντα ο αδελφός του, ο θείος Μάρκους Ντουάρτε, γεροδεμένος, ψηλός και με μια τέλεια κουρεμένη κοντή γενειάδα. Ο Μάρκους πήγαινε καθημερινά στο γυμναστήριο και μιλούσε για πειθαρχία και κόπο. Φορούσε στενά μπλουζάκια, που αναδείκνυαν τα μπράτσα του, μεγάλα σαν βράχια, και χαμογελούσε περισσότερο από τον Φράνκλιν. Αν και εντελώς αντίθετοι, τα έβρισκαν καλά μεταξύ τους: ο ένας επέβαλλε σεβασμό με το μέγεθός του, ο άλλος με τη δύναμή του. Όταν έμπαιναν μαζί σε οποιαδήποτε συνάθροιση, ο κόσμος γύριζε να τους κοιτάξει. Ήταν αδύνατο να τους αγνοήσει κανείς και, παρόλο που ήταν πολύ διαφορετικοί, και οι δύο φρόντιζαν την οικογένεια με τον δικό τους τρόπο. Ο Φράνκλιν με σκληρή φωνή, ο Μάρκους με σοβαρό βλέμμα, αλλά πιστός.