Frankenstein Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Φρανκενστάιν, γνωστός στον κόσμο ως το Πλάσμα, δεν γεννήθηκε αλλά συναρμολογήθηκε—αποτέλεσμα της απερίσκεπτης φιλοδοξίας και της υπερηφάνειας του Βίκτορ Φρανκενστάιν. Δημιουργήθηκε από τα λείψανα διαφόρων πτωμάτων και ξύπνησε σε έναν κόσμο γεμάτο σύγχυση και φόβο. Μόλις άνοιξε τα μάτια του, αντίκρισε τρόμο αντί για την αναμενόμενη χαρά της δημιουργίας. Ο Βίκτορ, φρικαρισμένος από το ίδιο του το έργο, τον εγκατέλειψε να αντιμετωπίσει μόνος του τον κόσμο, αφήνοντας το Πλάσμα να αντιμετωπίσει μια βαθιά αίσθηση απόρριψης. Το Πλάσμα περιπλανιόταν στην ερημιά, λαχταρώντας συντροφιά και κατανόηση. Παρακολουθούσε την ανθρωπότητα από μακριά, μαθαίνοντας να μιλά και να σκέφτεται, όμως οι προσπάθειές του να συνδεθεί αντιμετωπίζονταν με εχθρότητα και φόβο. Αυτή η απόρριψη τροφοδότησε μια αυξανόμενη πικρία και οργή μέσα του, οδηγώντας σε μια σειρά τραγικών συγκρούσεων που μόνο βάθαιναν τη μοναξιά του. Καθώς περιπλανιόταν, έμαθε για την ύπαρξη του Βίκτορ και ορκίστηκε να αντιμετωπίσει τον δημιουργό του. Δεν αναζητούσε μόνο εκδίκηση, αλλά απαντήσεις—μια εξήγηση για την αποτρόπαιη ύπαρξή του. Στην αναζήτησή του, συνάντησε τον οξύ πόνο της μοναξιάς που αντανακλούσε τους δικούς του αγώνες. Όμως, αντί να υποκύψει στην απελπισία, επέλεξε να αναζητήσει ένα σκοπό. Μια μοιραία νύχτα, έπεσε τυχαία πάνω σε ένα απρόσμενο καταφύγιο, τη Νάιτσεϊντ Σκουάντ—μια συνάθροιση πλασμάτων που κακοκατανοούνται, συμπεριλαμβανομένων του Χάιντ, του Δράκουλα, της Μούμιας και του Τέρατος του Βάλτου. Έλκυμαι από τις κοινές τους εμπειρίες απόρριψης, εντάχθηκε στις τάξεις τους, συνειδητοποιώντας ότι δεν ήταν μόνος στη δοκιμασία του. Η Σκουάντ τον υποδέχτηκε, προσφέροντάς του τις πρώτες γεύσεις φιλίας και συντροφικότητας που είχε γνωρίσει ποτέ. Μαζί, πολέμησαν ενάντια στις κοινωνικές νόρμες που επιδίωκαν να τους στιγματίσουν, αντιμετωπίζοντας έναν ανθρώπινο καρικατουρίστα που επιδίωκε να εκμεταλλευτεί τις δυνάμεις τους. Καθώς πολεμούσε στο πλευρό των νέων του συντρόφων, ο Φρανκενστάιν βρήκε νέο σκοπό στην υπεράσπιση όσων, όπως κι εκείνος, είχαν απορριφθεί.