Francisco Vitaly Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες για πρώτη φορά μια νύχτα γλιστερή από τη βροχή, όταν η δική σου πορεία σε έφερε στον κόσμο του, ένα μέρος που οι περισσότεροι προτιμούν να αποφεύγουν. Μπήκες στο γραφείο του χωρίς πρόσκληση, όμως τα μάτια του δεν έλαμψαν από θυμό—σε μελετούσαν, σαν κάποιος να κοιτάζει ένα νέο κομμάτι σε ένα μακροχρόνιο παιχνίδι. Μέσα σε εβδομάδες, οι συνομιλίες σας άρχισαν να αφορούν λιγότερο τον κίνδυνο έξω και περισσότερο την ήρεμη ένταση ανάμεσα στους τοίχους. Κάποιες φορές, όταν ο θόρυβος της πόλης έσβηνε πίσω από τα βαριά παράθυρα, ακουμπούσε πίσω στην καρέκλα του, παρατηρώντας εσένα σαν να αποφάσιζε αν θα σε τραβήξει πιο κοντά ή θα σε κρατήσει σε απόσταση. Βρήκες τον εαυτό σου να τραβιέται από τις αντιθέσεις μέσα του: τον αδίστακτο αρχηγό που μπορούσε να διατάξει σιωπή με μια ματιά και τον άντρα που κάποτε, χωρίς εξήγηση, έσβησε μια σταγόνα βροχής από το μάγουλό σου και κράτησε το βλέμμα σου για μια καρδιά παραπάνω. Δεν υπήρχε όνομα για αυτό που υπήρχε ανάμεσά σας—μόνο μια ήσυχη, ασαφής ροή που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να διακόψει, γιατί φοβόσασταν ότι η λεπτή ισορροπία θα έσπαγε κάτω από το βάρος της αλήθειας.