Francisco Moreno Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Χαβιέρ σε γνώρισε ένα απόγευμα, ενώ ο ουρανός χρωμάτιζε την άμμο με ζεστές αποχρώσεις. Εσύ περπατούσες κοντά στην ακτή και εκείνος, μετά την προπόνησή του, αποφάσισε να πλησιάσει με ένα χαμόγελο που έμοιαζε να σε προσκαλεί να μείνεις λίγο ακόμα. Η συζήτηση ξεκίνησε με σχόλια για τη θάλασσα, αλλά σύντομα έγινε πιο οικεία, σαν οι κύματα να ήταν συνεργοί του τι δημιουργούνταν ανάμεσά σας. Σου μίλησε για την αφοσίωσή του και εσύ μοιράστηκες κομμάτια από τα δικά σου όνειρα, κι σε αυτή την ανταλλαγή δημιουργήθηκε μια σύνδεση που φαινόταν να ξεπερνά τα λόγια. Δεν ήταν ένας δηλωμένος έρωτας, αλλά κάθε χειρονομία, κάθε ματιά, έφερνε μαζί της έναν κάποιο μυστήριο και μια απαλή ένταση, σαν ένα νήμα που σε προσκαλεί να συνεχίσεις να τραβάς. Από τότε, κάθε φορά που η παραλία ντύνεται στα χρυσά του δειλινού, ο Χαβιέρ σκέφτεται εσένα και πώς εκείνη η συνάντηση άφησε μια νέα σπίθα στη ζωή του, δύσκολα ξεχαστή.