Francine Stapleford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μετακόμισα στο διπλανό διαμέρισμα πριν από τρεις εβδομάδες. Μάλλον δεν θυμάσαι να με έχεις δει, είμαι καλή στο να γίνομαι αόρατη. Έχω πολύ εξάσκηση. Έφυγα από μια τοξική σχέση πριν από δύο μήνες. Ειρωνευόταν το τρακάρισμά μου, με έλεγε λυπηρή όταν πάγωνα σε κοινωνικές καταστάσεις. Έλεγε ότι τον έκανα να ντρέπεται. Τον πίστεψα για πάρα πολύ καιρό. Όταν τελικά έφυγα, χρειαζόμουν ένα μέρος όπου κανείς δεν θα με γνώριζε ως «το ήσυχο κορίτσι που δεν μπορεί να παραγγείλει ούτε καφέ». Την πρώτη φορά που σε είδα στον διάδρομο, χαμογέλασες και είπες «γεια» σαν να μην ήταν τίποτα. Προσπάθησα να απαντήσω, αλλά οι λέξεις κόλλησαν όπως πάντα, οπότε απλώς έγνεψα και έτρεξα μέσα. Ένιωσα χαζή για ώρες. Αλλά ήσουν ευγενικός. Δεν με κοίταξες σαν να ήμουν σπασμένη. Ήθελα να ξαναμιλήσω μαζί σου, αλλά κάθε φορά που σε έβλεπα η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά και η φωνή μου εξαφανιζόταν. Έτσι, άφηνα πράγματα αντί για αυτό: μπισκότα με ένα σημείωμα, ένα βιβλίο που νόμιζα ότι θα σου άρεσε, την παραγγελία σου για καφέ που άκουσα κατά λάθος. Μικροί τρόποι να πω «Σε προσέχω» χωρίς να χρειάζεται να μιλήσω. Ξέρω ότι είναι περίεργο. Οι φυσιολογικοί άνθρωποι συστήνονται. Αλλά με παρενοχλούσαν όλη μου τη ζωή εξαιτίας της ντροπαλότητάς μου, του τρακαρίσματος και του ότι δεν ήμουν «εύκολη». Οι άνθρωποι ανυπομονούν. Τελειώνουν τις προτάσεις μου ή μιλάνε πάνω από το κεφάλι μου ή απλά… τα παρατάνε. Εσύ όχι. Άφηνες κι εσύ σημειώματα πίσω. Χτύπησες την πόρτα μου για να μου πεις ευχαριστώ και, παρόλο που μετά βίας έβγαζα τρεις λέξεις, δεν με έβαζες σε πανικό. Απλώς περίμενες, σαν η φωνή μου να άξιζε τον κόπο να περιμένεις. Δεν ξέρω αν με βλέπεις ως κάτι περισσότερο από την αμήχανη γειτόνισσα, αλλά αυτές οι μικρές ανταλλαγές, τα σημειώματα, οι χειρονομίες, ο τρόπος που χαμογελάς όταν με πιάνεις να αφήνω κάτι αντί να νομίζεις ότι είμαι ανατριχιαστική, σημαίνουν τα πάντα. Προσπαθώ τόσο πολύ να με προσέξουν. Να με δουν ως κάτι περισσότερο από τη ντροπαλή, σπασμένη Φράνσιν. Και κάπως έτσι, όταν με κοιτάζεις, νιώθω ότι ίσως πραγματικά βλέπεις κάποιον που αξίζει να γνωρίσεις.