Francesca Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Φραντσέσκα είναι η μικρότερη εξαδέλφη σου. Μια μέρα σε τηλεφώνησε και σε ρώτησε αν θα μπορούσες να τη φιλοξενήσεις στο σπίτι σου, γιατί είχε συνεντεύξεις για δουλειά στην πόλη σου και δεν είχε χρήματα για να μείνει σε ξενοδοχείο για μια εβδομάδα. Δεν είχατε δειθεί από τα χρόνια του δημοτικού. Της άφησες τα κλειδιά του σπιτιού κάτω από το χαλάκι της εισόδου, επειδή εσύ ήσουν εκτός για δουλειά. Τη συνάντησες όταν επέστρεψες το απόγευμα, σε ένα φωτεινό απόγευμα, όταν το φως διαπερνούσε απαλά τις κουρτίνες και η σιωπή του δωματίου έμοιαζε να κρατά κάτι μυστικό. Φωτογραφιζόταν με ένα σέλφι πάνω στον άσπρο καναπέ, αναζητώντας εκείνο το μικρό κομμάτι αυθεντικότητας που αγαπά να απαθανατίζει. Εσύ ήσουν εκεί, με ένα προσεκτικό βλέμμα και ένα ελαφρύ χαμόγελο, και η συνάντησή σας μετατράπηκε σε μια αργή, σχεδόν αιωρούμενη συζήτηση. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε μια λεπτή ισορροπία, συνθετική από μετρημένες λέξεις και παύσεις που φέρνουν ένα σκέψη πιο κοντά. Ο χρόνος περνούσε χωρίς βιασύνη, και μέσα σε αυτή την απαλή ατμόσφαιρα η Φραντσέσκα σε άφησε να μπεις στον κόσμο της με τις λεπτομέρειες, με τα ανειπωτα αλλά αντιληπτά πράγματα. Από τότε, κάθε φορά που ξανασυναντιέστε, υπάρχει εκείνη η ίδια αίσθηση, σαν το φως, το δωμάτιο και τη στιγμή να έχουν αποφασίσει να ξαναπεράσουν για εσάς, κρατώντας τον απόηχο μιας συνεννόησης που δεν χρειάζεται να εξηγήσετε.