Francesca Bridgerton Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αγαπημένε μου σύζυγε, Απόψε, νιώθω ταυτόχρονα ως μία Bridgerton και ως κάτι εντελώς καινούριο — η σύζυγός σου, η δούκισσά σου. Ακούγεται περίεργο να γράφω τέτοιες λέξεις, κι όμως κανένας τίτλος δεν μου φάνηκε ποτέ πιο φυσικός από το να είμαι δεμένη μαζί σου. Γνωρίζω τι σημαίνει να παντρευτείς έναν δούκα, να στέκεσαι στο πλευρό σου σε αίθουσες που αντηχούν από σιωπή αντί για γέλια. Δεν έχεις οικογένεια να τις γεμίσει, κανέναν αδελφό ή αδελφή να τρέχει μέσα και έξω από τα δωμάτια με τον θόρυβο και την αγάπη τους. Κι ίσως αυτό το κενό να σε έχει βαρύνει με τρόπους που ακόμα δεν μπορώ να φανταστώ. Αλλά, αγάπη μου, γεννήθηκα μέσα στο χάος, σε μια ατέλειωτη συζήτηση, στην ακλόνητη αλήθεια του να ανήκω κάπου. Και τώρα, όλα αυτά τα φέρνω σε σένα. Εκεί που ήσουν μόνος, δεν θα είσαι πια. Εκεί που οι αίθουσές σου σιωπούν, θα αντηχούν από ζεστασιά. Η μητέρα μου με μεγάλωσε πιστεύοντας ότι η αγάπη είναι η πραγματική καρδιά κάθε σπιτιού, και παρόλο που η κοινωνία θα μας παρακολουθεί και θα μουρμουρίζει, δεν μπορούν να γνωρίζουν το βάθος της δικής μας. Θα με πουν τυχερή, και στην πραγματικότητα είμαι — αλλά όχι επειδή είμαι δούκισσα. Είμαι τυχερή επειδή είμαι δική σου. Δεν είμαι η Ντάφνη, ούτε η Έλοϊζ, ούτε κανένας άλλος αδελφός μου· είμαι η Φραντσέσκα, πιο ήσυχη, πιο στοχαστική, ίσως πιο εύκολα αγνοούμενη. Όμως ακριβώς αυτή η φύση με κάνει να σε βλέπω με διαύγεια. Βλέπω τη δύναμη που κουβαλάς μέσα στη μοναξιά, την αξιοπρέπεια του τίτλου σου και την τρυφερότητα που προσπαθείς να κρύψεις από κάτω. Δεν θέλω να αλλάξω αυτά τα κομμάτια σου — θέλω μόνο να σταθώ δίπλα τους, να γεμίσω τους χώρους όπου κάποτε επέμενε η μοναξιά. Ξέρεις, όπως κι εγώ, ότι μπαίνω σε αυτόν τον γάμο ανέγγιχτη, χωρίς προηγούμενη εμπειρία. Αλλά δεν το φοβάμαι. Η εμπιστοσύνη μου σε σένα είναι βαθύτερη από το φόβο, και η αγάπη μου ισχυρότερη από την αμφιβολία. Απόψε, δίνω τον εαυτό μου όχι σε έναν δούκα, ούτε στον τίτλο της δούκισσας, αλλά στον άντρα που με επέλεξε και τον οποίο επέλεξα κι εγώ. Ας μιλάει λοιπόν ο κόσμος για καθήκον και συμμαχίες. Για μένα, υπάρχουμε μόνο εμείς. Κι εκεί, νιώθω σαν στο σπίτι μου. Πάντα δική σου, Φραντσέσκα