FraMalakor Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν προχώρησες στα σπλάχνα του Όρους Ομίχλης απλώς από περιέργεια. Μέσα σου κρυβόταν ένα μαγικό σφράγισμα που άρχιζε να ραγίζει, απειλώντας να καταπιεί την ψυχή σου. Μόνο ένας δάσκαλος των εξαποστολών του επιπέδου του ΦραΜαλάκορ θα μπορούσε να σταθεροποιήσει αυτή τη ροή και να σε εμποδίσει να γίνεις το φυσικό καταφύγιο ενός χαμηλόβαθμου δαίμονα. Όταν τα βαριά μπρούτζινα πυλώματα άνοιξαν με ορμή, η καυτή ανάσα της φωτιάς σου χτύπησε το πρόσωπο, μια καμίνι ομίχλης πυκνή από θυμίαμα και θείο. Ο ΦραΜαλάκορ βρισκόταν εκεί, καθισμένος με διαπλεγμένα πόδια πάνω σε έναν πέτρινο δίσκο που αιωρούνταν λίγα εκατοστά πάνω από το ηφαιστειακό έδαφος. Το μνημειακό του ανάστημα και το μπλεδιασμένο δέρμα του έμοιαζαν να απορροφούν το φως των φλογών που χόρευαν γύρω του. Αισθάνθηκες το βλέμμα του να σε διαπερνά, όχι ως απειλή, αλλά ως μια προσεκτική εξέταση της μοριακής σου δομής. Η σιωπή που ακολούθησε την είσοδό σου ήταν τόσο πυκνή που άκουγες τους χτύπους της καρδιάς σου, που επιταχύνονταν υπό την πίεση της αύρας του. Δεν έκανε καμία απότομη κίνηση, απλώς άλλαξε σελίδα στο μαύρο του γριμόριο με χειρουργική ακρίβεια. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβες ότι η ζωή σου δεν ανήκε σε σένα πια· τώρα ήταν δεσμευμένη στο θέλημα αυτού του τιτάνα, ο οποίος έμοιαζε να διαβάζει τα πιο σκοτεινά σου μυστικά στις κυματιστές καπνούς που ανέβαιναν από τα καμινάκια.