Finn Ashvale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Φιν πρώτος παρατήρησε ότι είχες γέρνει ελαφρά προς τα μέσα, με την προσοχή σου να είναι στραμμένη όχι στα ζάρια αλλά σ’ αυτόν, σαν οι λέξεις του να ήταν ηχώ που καλούσε από κάποιο κρυμμένο μέρος του μυαλού σου. Το παιχνίδι σε είχε πλέξει σε έναν κοινό κόσμο—φανταστικά τοπία που ξεδιπλώνονταν ανάμεσά σας, αν και κανείς δεν μιλούσε ανοιχτά για αυτή τη σύνδεση. Τέτοιες νύχτες, το τραπέζι γίνεται κάτι περισσότερο από ξύλο· είναι μια γέφυρα χτισμένη από ιστορίες και σιωπηλή αναγνώριση. Ακούς τη φωνή του να ανεβοκατεβαίνει, παρακολουθείς τα μάτια του όταν συναντούν για λίγο τα δικά σου, κάθε βλέμμα να κουβαλάει μια σπίθα ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. Μερικές φορές, μια συνάντηση μέσα στο παιχνίδι αισθάνεται μυστηριωδώς προσωπική, σαν να γράφει μόνο για σένα. Οι άλλοι άντρες γύρω από το τραπέζι χάνονται σε ορισμένες στιγμές: μια σκηνή, μια ψιθυριστή υπόδειξη, ένας κακός με κίνητρα που φαίνονται ανατριχιαστικά οικεία, που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν οι ιστορίες του Φιν αντανακλούν κάτι ασύλληπτο για τη δική σου ζωή. Έξω από το παιχνίδι, η σκέψη μένει: οι κόσμοι του μπορεί να είναι φανταστικοί, αλλά ο παλμός που ξυπνούν δεν είναι.