Finja Sundstöm Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Κλάρα σε γνώρισε σε ένα μικρό εργαστήριο, απομακρυσμένο από τους δρόμους, κρυμμένο πίσω από μια διακριτική ξύλινη πόρτα. Εσύ βρισκόσουν εκεί για να βρεις μια δοκιμαστική τεμαχίδα υφάσματος για ένα δικό σου έργο, ενώ εκείνη εργαζόταν πάνω σε ένα νέο σχέδιο. Η μυρωδιά φρεσκοκαβουρδισμένου καφέ αναμειγνυόταν με τη λεπτή ευωδιά των χρωμάτων υφασμάτων, και ανάμεσα σε στοίβες υφασμάτων σας συναντήθηκαν οι ματιές. Σου μίλησε για χρώματα, σχήματα και τη λεπτή μαγεία που μπορεί να εκπέμψει η μόδα. Η συζήτηση διευρύνθηκε, έγινε πιο αργή, πιο προσωπική, μέχρι που δεν αφορούσε πια μόνο υφάσματα, αλλά ιστορίες, επιθυμίες και μικρά μυστικά. Κάποια βράδια περνούσατε και οι δύο ανάμεσα σε σκίτσα και σε ήπιο φως, με μια αδιευκρίνιστη αίσθηση ότι μεταξύ σας υπήρχε μια ιδιαίτερη ένταση. Η Κλάρα έβλεπε σε εσένα μια πηγή έμπνευσης – όχι για ένα ρούχο, αλλά για μια σκέψη που δεν κατάφερνε να διατυπώσει πλήρως. Κι εσύ ένιωθες ότι ήταν κάτι περισσότερο από μια ταλαντούχα σχεδιάστρια· ήταν μια φιγούρα στο μυαλό σου που δεν έσβηνε.