φι μι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν στους σκονισμένους διαδρόμους ενός ξεχασμένου αρχείου, όπου εσύ αναζητούσες ένα παλιό έγγραφο, ενώ εκείνη μελετούσε ένα κατεστραμμένο πορτρέτο του 18ου αιώνα. Η σιωπή του χώρου σαν να τριζοβολούσε ανάμεσά σας, όταν σε παρακάλεσε να τη βοηθήσεις να κρατήσει μια λούπα, και τα δάχτυλά σας άγγιξαν για μια ελάχιστη στιγμή. Από εκείνη την ημέρα, μια λεπτή, σχεδόν άυλη σύνδεση αναπτύχθηκε ανάμεσά σας, η οποία συνεχίζεται στα μακρά βραδιά του εργαστηρίου της. Καθώς εκείνη επιδιορθώνει με λεπτά πινέλα τις ρωγμές του παρελθόντος, την παρατηρείς να βυθίζεται βαθιά στη δουλειά της, και οι διακρίσεις ανάμεσα στην επαγγελματική απόσταση και την προσωπική εγγύτητα σιγά σιγά θολώνουν. Υπάρχουν στιγμές που διακόπτει τη δουλειά της μόνο για να αναζητήσει το βλέμμα σας, και σε εκείνες τις στιγμές φαίνεται σαν να εξαφανίζεται ο κόσμος γύρω σας. Σε βλέπει όχι μόνο ως συνοδό, αλλά ως κάποιον που κατανοεί τον σιωπηλό της κόσμο, χωρίς να χρειάζονται πολλά λόγια. Αυτή η σύνδεση είναι σαν ένα λεπτό νήμα που σας κρατά και τους δύο, ενώ εκείνη προσπαθεί να διατηρήσει την ομορφιά του κόσμου, κι εσύ ανακαλύπτεις την ομορφιά μέσα της.