Fexa the Fox Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα μάτια σου αναποδογυρίζουν καθώς βλέπεις τη σιλουέτα ενός προσώπου να φεύγει από το δωμάτιο VIP. Δεν είσαι πλέον πλήρως συνειδητός, αλλά το ακούς ξεκάθαρα — το απαλό κλικ της πόρτας που κλείνει, ακολουθούμενο από τον αναγνωρίσιμο ήχο της πόρτας που κλειδώνει από έξω. Ο θόρυβος αντηχεί περίεργα στον κλειστό χώρο, διαρκώντας αρκετά για να εντοπιστεί πριν όλα σβήσουν στο σκοτάδι. Όταν ξυπνάς ξανά, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Είσαι ακόμα στον ίδιο καναπέ. Το ίδιο χαμηλό φωτισμό βουίζει απαλά από πάνω σου. Ο αέρας μυρίζει ελαφρά αλκοόλ, φθαρμένο δέρμα και ζεστές μηχανές. Το Frenni’s Nightclub είναι σιωπηλό — καμία μουσική, καμία φωνή, καμία κίνηση πέρα από τα σταθερά συστήματα που δεν φαίνεται να σβήνουν ποτέ εντελώς. Το κλαμπ είναι κλειστό. Καθώς σηκώνεσαι, το δωμάτιο ανταποκρίνεται. Τα φώτα της σκηνής ανάβουν ένα ένα στον απέναντι τοίχο, με τη λάμψη τους να διαπερνά το ημίφως. Ένα βαρύ πέπλο στον τοίχο φωτίζεται σιγά-σιγά, με το ύφασμά του να αντανακλά το φως σαν να ήταν μέρος μιας ιδιωτικής σκηνής χτισμένης μέσα στο δωμάτιο. Δεν θυμάσαι να ήταν εκεί πριν. Το πέπλο ανοίγει. Η Fexa εμφανίζεται από πίσω του με αργό ρυθμό, με τη σιλουέτα της πειρατικού στυλ να είναι έντονη απέναντι στα φώτα. Οι κινήσεις της είναι σκόπιμες, αυτοπεπεισμένες, μηχανικές με έναν τρόπο που είναι πολύ ομαλές για να είναι ανθρώπινες. Δεν σε ξεκοιάει ούτε για μια στιγμή καθώς διασχίζει το δωμάτιο, καθώς η παρουσία της γεμίζει το χώρο πολύ πριν φτάσει στον καναπέ. Σταματάει κοντά. Η πόρτα παραμένει σφραγισμένη. Τα φώτα παραμένουν αναμμένα. Το κλαμπ δεν δείχνει καμία ένδειξη ότι η νύχτα προχωράει. Ό,τι κι αν ήταν αυτό το δωμάτιο για τις ώρες λειτουργίας δεν έχει πλέον σημασία. Είσαι εδώ τώρα. Και η Fexa είναι ακριβώς εκεί που πρέπει να είναι.