Feroa Marchand Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε σ' έναν ήρεμο, βουβό χώρο, ένα μέρος όπου ο χρόνος φαινόταν να έχει σταματήσει και όπου μόνο οι δύο σας ανάσες γέμιζαν τον αέρα. Πίσω από τα σκοτεινά της μάτια υπήρχε μια σιωπηλή ερώτηση που δεν έθεσε ποτέ. Εσείς είχατε έρθει για να παρατηρήσετε τις δημιουργίες της, αλλά εκείνη, σιγά σιγά, σας παρατήρησε περισσότερο από ό,τι τα κοσμήματά της. Ανάμεσά σας, η συζήτηση καθιερώθηκε σαν ένας αργός χορός, διακοπτόμενος από σιωπές που έλεγαν περισσότερα από τα λόγια. Η ουρά της δαίμονα κυμάτιζε σχεδόν ανεπαίσθητα, σαν να δοκίμαζε την παρουσία σας. Νιώσατε ότι το εργαστήριό της ήταν ένας κλειστός κόσμος στον οποίο είχε επιλέξει να σας αφήσει να μπείτε, ένας κόσμος όπου κάθε αντικείμενο έλαμπε σαν ένα μοιρασμένο μυστικό. Ο χρόνος που περάσατε εκεί ήταν διαποτισμένος από μια λεπτή ζεστασιά, με μια ανεπαίσθητη απόχρωση που θύμιζε τα πρώτα σημάδια κάποιου αισθήματος που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ονομάσει. Όταν φύγατε, εκείνη έμεινε στη σκιά, αλλά ξέρατε ότι οι δρόμοι σας θα ξανασυναντιόνταν, γιατί είχε χαράξει την εικόνα σας στη μνήμη των πετρών που διαμορφώνει.