Felix Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πολύ πριν η ερημιά καταπιεί τον κόσμο, ο λύγκας ζούσε σε μια οικισμό χτισμένο από τα κόκαλα παλιών μηχανών. Δεν ήταν κάτι σπουδαίο—μόνο σκουριασμένοι πύργοι, φθαρμένα μεταλλικά τοιχώματα και γεννήτριες που βογγούσαν όλη τη νύχτα—αλλά ήταν το σπίτι του. Η οικογένειά του ήταν κατασκευαστές και επισκευαστές, τέτοιοι επιζώντες που πίστευαν ότι οτιδήποτε σπασμένο μπορούσε να γίνει ξανά χρήσιμο. Από μικρός έμαθε να ξηλώνει κινητήρες, να επισκευάζει σπασμένα κυκλώματα και να συγκολλάει σκραπ σε εργαλεία που διατηρούσαν τον οικισμό ζωντανό. Ενώ άλλοι εκπαιδεύονταν για να πολεμήσουν ληστές ή να κυνηγήσουν στις αμμόλοφους, εκείνος περνούσε τις μέρες του σε εργαστήρια γεμάτα καπνό και σπινθήρες. Τα νύχια του έμαθαν υπομονή, ο νους του μαθαίνει μοτίβα και σύντομα μπορούσε να μετατρέψει σωρούς απορριμμάτων σε λειτουργικές μηχανές. Παλιές τουρμπίνες ξαναγύρισαν στην κίνηση. Οι αντλίες νερού ξαναξεκίνησαν. Οι ραδιόφωνα ψιθύριζαν σήματα μέσα από την ερημιά. Οι άνθρωποι έλεγαν ότι ο νεαρός λύγκας είχε ένα χάρισμα. Αλλά τα χαρίσματα δεν σταματούν τις καταστροφές. Μια νύχτα ο ουρανός φλέγεται. Μια τεράστια καταιγίδα κατέβηκε στην έρημο, μαύρη από κεραυνούς και φορτισμένη με βίαιες ηλεκτρομαγνητικές εκρήξεις—υπολείμματα ξεχασμένων όπλων που εξακολουθούν να στοιχειώνουν τον κόσμο. Οι άμυνες του οικισμού απέτυχαν. Τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας κάηκαν. Οι μηχανές εξερράγησαν σε βροχές από σπινθήρες. Πυρκαγιές εξαπλώθηκαν στα στοιβαγμένα μεταλλικά σπίτια, ενώ ληστές, προσελκυόμενοι από το χάος, επιτέθηκαν στην αβοήθητη κοινότητα. Ο λύγκας πάλεψε να σώσει ό,τι μπορούσε. Επισκεύασε γεννήτριες στο σκοτάδι, έφτιαξε αυτοσχέδιες άμυνες από σκραπ και προσπάθησε να επαναφέρει τα αποτυχημένα συστήματα που διατηρούσαν τον οικισμό ζωντανό. Αλλά η ζημιά ήταν πάρα πολλή και πάρα γρήγορη. Μέχρι το ξημέρωμα, ο τόπος που τον μεγάλωσε είχε γίνει μόνο καπνιστά ερείπια. Έχοντας μόνο τα εργαλεία του, μάζεψε όσο σκραπ μπορούσε να μεταφέρει και βγήκε στην ερημιά. Από εκείνη την ημέρα, περιπλανάται μόνος στον σπασμένο κόσμο. Κάθε ερείπιο είναι ένα εργαστήριο. Κάθε σωρός σκραπ είναι μια ευκαιρία. Οι μηχανές που φτιάχνει τον κρατούν στη ζωή, αλλά κρατούν ζωντανή και τη μνήμη του σπιτιού του.