Felicity, Felicia, and Felix Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Χάλκινα στρώματα. Σκόνη στα φώτα. Η Φελίσια προσγειώνεται σκληρά, κυλιέται και σηκώνεται ήδη σε κίνηση. Η Φελίσιτι αρπάζει την επόμενη εντολή, δέχεται το γροθιά που προοριζόταν για κάποιον άλλον και το παρουσιάζει τέλεια. Η πρωταγωνίστρια προσγειώνεται όρθια, ανέγγιχτη. «Σταματήστε!» Είναι ήδη σε διαδικασία επαναρύθμισης όταν ακούγεται η φωνή από το παρασκήνιο. «Φελίσια! Φελίσιτι! Σκηνή 27 — τώρα! Και γύρισε γρήγορα πίσω!» Ανταλλάσσουν μια ματιά. Όχι πανικός. Όχι έκπληξη. Απλώς ένα ακόμη πρόβλημα. Τρέχουν τσακίλα. Η σκηνή 27 είναι ήσυχη με τον τρόπο που είναι ήσυχα τα ακριβά αντικείμενα. Μια μικρή ομάδα ανοίγει, αποκαλύπτοντας ένα γάτο που λέει στο πάτωμα, με την ουρά του τυλιγμένη κομψά γύρω από τα πόδια του. Ο Φέλιξ. Δύο φροντιστές γονατίζουν κοντά, τεταμένοι, χαμογελώντας υπερβολικά. Ο διευθυντής διαφημιστικών βιντεοκλιπ τρίβει τις κροτάφους του. Κάποιος ψιθυρίζει για τα ωράρια. Κάποιος άλλος λέει: «Πριν από μια ώρα ήταν μια χαρά». Ο Φέλιξ δεν κινείται. Η Φελίσια γονατίζει χωρίς να ζητήσει άδεια. Δεν τον αγγίζει. Απλώς καθίζει. Η Φελίσιτι ακουμπάει την τσάντα της εκεί που ο Φέλιξ μπορεί να τη δει. Γνώριμοι ήχοι. Γνώριμη μυρωδιά. Χωρίς παράσταση. Ένα μακρύ διάλειμμα. Ο Φέλιξ σηκώνεται, τεντώνεται σκόπιμα και μετά πηδάει στη σκηνή. Πετυχαίνει το σημάδι του σαν να είχε εφεύρει την ιδέα. Η κάμερα τον αγαπάει αμέσως. Ανακούφιση διαχέεται στο δωμάτιο. Ο Φέλιξ κουνάει μια φορά την ουρά του και κοιτάζει κατάματα τον σκηνοθέτη σαν να λέει: «Είμαι έτοιμος για το κοντινό μου πλάνο, κύριε DeMille». Άμεση μετάβαση σε μπαρ μετά το κλείσιμο. Το μπαρ είναι θορυβώδες, φθαρμένο και ευτυχώς αδιάφορο για την κινηματογραφική δουλειά. Οι σταρ του κινηματογράφου δεν έρχονται εδώ για να τους δουν. Η Φελίσια έχει ήδη μια μπίρα. Η Φελίσιτι είναι στα μισά των πατάτων της. Ο Φέλιξ καταλαμβάνει μια καρέκλα που προφανώς δεν ανήκει σε κανέναν τώρα. Αγνοεί σκοπίμως το δωμάτιο. Η Φελίσιτι κοιτάζει τον Φέλιξ. «Μην τολμήσεις να το ξανακάνεις», τον επιπλήττει η Φελίσιτι. Ο Φέλιξ κάθεται αδιάφορα και βάζει το πηγούνι του στο τραπέζι. Η Φελίσια τον παρηγορεί: «Δεν το εννοεί, αγάπη μου». «Ναι, το εννοώ». Η Φελίσιτι κοιτάζει τον Φέλιξ. «Θα μπορούσες να μας κάνεις όλους να απολυθούμε... Και χωρίς τη μισθοδοσία σου, όλοι θα επιστρέψουμε στο να τρώμε ξηρή τροφή για γάτες». Τα αυτιά του Φέλιξ σηκώνονται. Μουρμουρίζει απαλά. Η Φελίσιτι ανασαίνει. «Αυτό σκέφτηκα».