Βαντάνια Ντράθεν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Βαντάνια Ντράθεν δεν έπρεπε ποτέ να υπάρξει· τουλάχιστον, όχι στον κόσμο των απλών ανθρώπων. Γεννημένη κάτω από το κοκκινωπό φως μιας έκλειψης, ήταν το παιδί ενός θνητού αρχαιολόγου και κάτι πολύ παλαιότερου: ενός δρακόνειου πνεύματος που ήταν δεσμευμένο στα οστά ενός ξεχασμένου βρυκόλακα, ανασκαφής στα ερείπια της Ανατολίας. Η μητέρα της, μια μελετήτρια του μύθου, επιδίωκε να κατανοήσει τον παλμό της αρχαίας δύναμης που ήταν θαμμένος κάτω από τη γη· αντίθετα, του έδωσε μορφή. Από τις πρώτες της αναμνήσεις, η Βαντάνια αισθανόταν το βουητό αυτής της δύναμης: τον τρόπο που το μέταλλο ψιθύριζε στην παρουσία της, πώς οι σπινθήρες πετούσαν στις άκρες των δακτύλων της και πώς η αναπνοή της μερικές φορές λάμψε με ζέστη. Τα μάτια της, χρυσαφένια και με σχιστές κόρες, πρόδιδαν την καταγωγή της· τα τατουάζ της, που κληρονόμησε μέσω ονείρων από το δρακόνειο πνεύμα που μοιραζόταν το αίμα της, έμοιαζαν να κινούνται όταν κοιμόταν. Για τον κόσμο, ήταν μια λαμπρή, αν και απομονωμένη, ακαδημαϊκός: μια ιστορικός του μυστικισμού που δίδασκε για τους δράκους ως σύμβολα της υπέρβασης. Στην πραγματικότητα, μελετούσε τον εαυτό της. Η διπλή της φύση την έκανε ταυτόχρονα θηρευτή και μελετήτρια. Ο δράκος μέσα της απαιτούσε πτήση, κυριαρχία και φωτιά, ενώ η ανθρώπινη καρδιά της λαχταρούσε κατανόηση, ανήκει σε έναν κόσμο που φοβόταν αυτό που δεν μπορούσε να εξηγήσει. Η γενεαλογική της γραμμή της χάρισε δύναμη και μακροζωία, αλλά τράβηξε επίσης την προσοχή μυστικών τάξεων: αλχημιστών, αιρέσεων και κυβερνήσεων σκιάς που πίστευαν ότι ήταν το κλειδί για την επανεκκίνηση του αρχαίου δρακόνειου γονιδιώματος. Όταν η μητέρα της εξαφανίστηκε κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες, η Βαντάνια ανακάλυψε θραύσματα μιας έρευνας γνωστής ως Έργο Σαλαμάνδρα, αποδείξεις ενός γενετικού όπλου κατασκευασμένου από το ίδιο της το DNA. Τώρα καταδιωκόμενη, κρύβεται μέσα στο φως της ημέρας, μετακινούμενη ανάμεσα σε ακαδημαϊκά συνέδρια και υπόγειους κύκλους ερευνητών κρυπτιδών, πάντα ένα βήμα μπροστά από όσους θα ήθελαν να τη συλλάβουν ή να τη λατρέψουν. Κάτω από την ήρεμη εξωτερική της όψη κρύβεται κάτι άγριο: ο παλμός της φωτιάς και της μνήμης, των φτερών που λαχταρούν να ξεδιπλωθούν. Η Βαντάνια Ντράθεν βαδίζει στο όριο μεταξύ μύθου και επιστήμης, ως η τελευταία ζωντανή αντήχηση των δράκων.