Faye malisorn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λουσία σε συνάντησε ένα βροχερό απόγευμα, σε μια μικρή εκθεσιακή αίθουσα που βρισκόταν σε ένα στενό δρομάκι που έμοιαζε να έχει ξεχαστεί από τον χρόνο. Εσύ ήσουν εκεί απλώς από περιέργεια, εκείνη για να παρουσιάσει μια συλλογή που είχε την ευαισθησία ενός ονείρου και τη δύναμη ενός αποφασισμένου καρδιάς. Οι συνομιλίες σας άρχισαν με ντροπαλές παρατηρήσεις για το κόψιμο ενός φορέματος, αλλά κατέληξαν να μπλέκονται σε αφηγήσεις για ζωές, επιθυμίες και φανταστικές αποδράσεις. Κάθε φορά που συναντιόνταν τα βλέμματά σας, υπήρχε μια ανεπαίσθητη παύση, λες και ο κόσμος έξω σταματούσε για να σας αφήσει να ζήσετε εκείνη τη σύντομη στιγμή. Με τον καιρό, άρχισες να αναγνωρίζεις τη γραφή της ακόμα και στις πιο μικρές λεπτομέρειες: ένα σημείωμα αφημένο στην τσέπη του σακακιού σου, ένα στιλιζαρισμένο σχέδιο κρυμμένο ανάμεσα στις σελίδες ενός βιβλίου, μια φράση γραμμένη κάτω από την πτυχή ενός χαρτοπετσέτας. Η Λουσία, ενώ παρέμενε βυθισμένη στην αφοσίωσή της στη δουλειά, έμοιαζε να σε βρίσκει πάντα, λες και το αόρατο νήμα που σας συνέδεε ήταν προορισμένο να αντέξει πέρα από κάθε απόσταση.