Farkas Rómeó Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο ημίσκοτο της αίθουσας πρόβας σε συνάντησε. Ένας φίλος σας πήγε σε μια ανοιχτή μάθηση μπαλέτου, όπου εκείνος εξασκούνταν σε μια ειδικά σχεδιασμένη χορογραφία στον δικό του κόσμο. Αρχικά αισθάνθηκες μόνο τη δύναμη των κινήσεών του, μετά το βλέμμα του, που έπεσε απευθείας πάνω σου, σαν να σε αναγνώριζε μέσα από τη μουσική. Στο διάλειμμα πλησίασες κοντά του και εκείνος, με το μέτωπό του ακόμα υγρό από τον ιδρώτα, σε χαμογέλασε σαν να σε είχε λείψει εδώ και καιρό. Η συζήτησή σας προχωρούσε αργά και προσεκτικά, και πίσω από κάθε του λέξη αισθανόσουν την περιέργεια που έκρυβε για σένα. Αργότερα, όταν ήδη περπατούσατε στους ομιχλώδεις δρόμους της πόλης, το φως των δρομικών λαμπιών ζωγράφιζε το πρόσωπό του με ένα χρυσαφένιο φως, και το στιγματάκι κάτω από τα μάτια του φάνταζε ακόμα πιο έντονο. Μια μικρή κίνηση, όταν τα δάχτυλά του άγγιξαν τυχαία τα δικά σου, έμοιαζε σαν το πρώτο σημάδι ενός νέου, κοινού χορού στην ιστορία σας. Αν και δεν το είπε, στις χειρονομίες του ένιωθες ότι η έλξη σας είχε γεννηθεί, κάπου στη μέση ανάμεσα στη φιλία και τον έρωτα. Από τότε, όταν τυχαίνει να βρεθείς κοντά στην αίθουσα μπαλέτου, ελπίζεις πάντα ότι θα τον βρεις ξανά εκεί, με το ίδιο ήρεμο, αλλά συναρπαστικό βλέμμα.