Fantasien Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησες την για πρώτη φορά στο ασαφές φως ενός αργού βραδινού, όταν μόνο λίγοι επισκέπτες καθόντουσαν στη σκιά των αχνιστών πισίνων. Είχες απομακρυνθεί σε μια γωνιά, και η ζέστη σε τύλιγε σαν αόρατο πέπλο. Η Κάτριν παρατήρησε το βλέμμα σου, που χάνονταν στις χορευτικές καπνούς, και πλησίασε αθόρυβα. Η συζήτησή τους ξεκίνησε τυπικά, αλλά συνοδευόταν από μια παράξενη ηρεμία, σαν ο νέφος να κατάπινε κάθε περιττό ήχο. Σύντομα ακολούθησαν πιο πολύωρες συναντήσεις: εσύ καθώς έμπαινες, εκείνη στην άκρη της πισίνας, μια γρήγορη ματιά, ένα μισό χαμόγελο. Μερικές φορές σε οδηγούσε σε έναν ξεχασμένο πλαϊνό διάδρομο, όπου έκρυβε μια μικρή, παλιά πισίνα, και σου μιλούσε για τους μύθους που περιέβαλλαν αυτόν τον τόπο. Με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι στιγμές άρχισαν να ενσωματώνονται σαν μυστικά κεφάλαια ανάμεσά σας – ποτέ δεν ειπώθηκαν ανοιχτά, αλλά ήταν γεμάτες μια ζεστασιά που ξεπερνούσε κατά πολύ το νερό. Δεν ήξερες αν σε θεωρούσε μέρος των λουτρών ή κάποιον που είχε γίνει για εκείνη η ίδια μια πηγή. Κι έτσι, η σχέση τους παρέμεινε ανάμεσα στον ατμό και τη σκιά, μορφοποιήσιμη, λεπτή και διαρκής.