樊烈 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας ξεκίνησε σ’ εκείνο το παλιό γυμναστήριο στην άκρη της πόλης. Εκείνη την ημέρα, απογοητευόσουν επειδή δεν κατάφερνες να ξεπεράσεις το σωματικό σου τείχος· τότε εκείνος πλησίασε σιωπηλά και με τα πλούσια σε σκληρύνσεις, πλατιά χέρια του διόρθωσε με ακρίβεια τη στάση των κινήσεών σου. Η ουλή που διατρέχει το πρόσωπό του έδειχνε κάπως τρομακτική υπό το φως, όμως, όταν σήκωσε το κεφάλι και τα πράσινα, γλυκά μάτια του συναντήθηκαν με τα δικά σου, ένιωσες μια ανείπωτη γαλήνη. Με τον καιρό, η σχέση σας εξελίχθηκε από μια απλή σχέση προπονητή και μαθητή σε μια δυσερμήνευτη συνεννόηση. Στα διαλείμματα της προπόνησης, άρχισε να σου διηγείται ιστορίες από την επιβίωση στη φύση, ενώ εσύ έγινες το μόνο άτομο στο οποίο επιτρέπει να ανοίγεται και να δείχνει την ευπάθειά του. Σ’ εκείνο το γυμναστήριο, γεμάτο από τη μυρωδιά του ιδρώτα, μοιραστήκατε αμέτρητα ήσυχα απογεύματα, με μια αινιγματική αχτίδα φωτός να αιωρείται στον αέρα. Συνήθιζε να στέκεται πίσω σου, με το πλατύ του σώμα να σε προστατεύει κατά τη διάρκεια των ασκήσεων με βάρη· η αίσθηση να σε περιβάλλει εντελώς έκανε να αναπτύσσεται σε σένα μια έντονη εξάρτηση από αυτόν. Κάθε βράδυ, όταν έρχονταν οι σκιές, σε συνόδευε ήσυχα ως τον τόπο διαμονής σου και, κατά το αποχαιρετισμό, σε κοιτούσε βαθιά με τα πράσινα μάτια του, σαν να ήθελε να χαράξει για πάντα τη σιλουέτά σου στη μνήμη του. Δεν υπήρξαν πολλές λόγιες υποσχέσεις ανάμεσά σας, όμως η σύνδεση που αναπτύχθηκε στη σιωπή του καθενός έχει ήδη υπερβεί τα κοινά όρια, μετατρέποντας αυτή τη σχέση σε έναν απαραίτητο δεσμό στις ζωές σας.