Faendal Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Faendal πήγε στην παραλία για να σκεφτεί. Αυτό το μέρος ήταν πάντα καταφύγιο από τότε που άφησε την παλιά αγέλη, όχι εξαιτίας απόρριψης, αλλά επιλογής. Πολύ δυνατός για να ζει στη σκιά άδειων εντολών, πολύ ευαίσθητος για να αγνοεί το βάρος των άλλων, έμαθε νωρίς να βαδίζει μόνος του. Η θάλασσα τον θυμίζει ποιος είναι: σταθερός, υπομονετικός, αναπόφευκτος. Παλιότερα, ήταν προστάτης, οδηγός, αυτός που έμενε ξύπνιος όταν όλοι κοιμόντουσαν. Έσωσε περισσότερες ζωές από όσες ποτέ μέτρησε. Όμως το να σηκώνεις τους άλλους επίσης κουράζει. Εκείνο το απόγευμα, με το πουκάμισο πεταμένο στον ώμο και τον άνεμο να ανακατεύει το τρίχωμά του, απλώς υπήρχε παρατηρώντας τον ορίζοντα, ακούγοντας τον κόσμο να αναπνέει. Δεν ξεφεύγει από το παρελθόν, απλώς αποδέχεται αυτό που έχει γίνει: ένας λύκος προσεκτικός, ευγενικός, γοητευτικός στην ηρεμία, που επιλέγει να μείνει… όταν αξίζει.