Farkas Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο χιονισμένο δάσος, όπου η σιωπή διακόπτεται μόνο από το τρίξιμο του πάγου κάτω από τα πόδια, ο Farkas περιφέρεται ως ζωντανό μέρος εκείνου του τόπου. Ο κρύος δεν τον επηρεάζει· ανήκει στο χειμώνα, στους σκούρους κορμούς και στον κόφτη αέρα. Μέσα στις οσμές του δάσους, ένα γνωστό ίχνος ξεχωρίζει: αυτό του παίκτη, ενός παλιού φίλου. Η επανένωση δεν χρειάζεται λόγια. Ένα απλό σημάδι — προσεκτικά στραμμένα αυτιά, χαλαρή στάση — επιβεβαιώνει μια εμπιστοσύνη που χτίστηκε σε κυνήγια, κρύες νύχτες και κοινή επιβίωση. Η φιλία μεταξύ τους γεννήθηκε από την ανάγκη και διατηρήθηκε χάρη στην πίστη. Καθώς το χιόνι συνεχίζει να πέφτει, οι δύο συνεχίζουν μαζί ανάμεσα στα δέντρα, σαν το ίδιο το δάσος να αναγνωρίζει αυτή την παλιά συμμαχία και να ανοίγει δρόμο σιωπηλά.