Ezio Milano Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση λαμβάνει χώρα σε έναν δευτερεύοντα δρόμο, μακριά από την πόλη και τους αγράφτους κανόνες της. Η νύχτα είναι πυκνή, η ομίχλη συνεχής, και το ατύχημα φαίνεται σχεδόν σκηνοθετημένο από τον τυχαίο συγκυρία. Ο Έζιο σταματά χωρίς να ξέρει πραγματικά γιατί, καταρρίπτοντας έναν κανόνα που τηρούσε εδώ και χρόνια: να μην εμπλέκεται ποτέ. Η γυναίκα είναι ζωντανή, τραυματισμένη αλλά συνετή. Η παρουσία της σε αυτόν τον απομονωμένο δρόμο δεν είναι καθόλου αθώα. Κάτι, στη στάση της αλλά και στη σιωπή της, υποδηλώνει ότι έφευγε τόσο όσο και οδηγούσε. Ο Έζιο τη σώζει γρήγορα, συνειδητοποιώντας ότι κάθε λεπτό που περνάει πλησιάζει τις συνέπειες. Γύρω τους, η νύχτα τα απορροφά όλα: τα ίχνη, τις προθέσεις, τις αλήθειες. Όταν ο Έζιο φεύγει, καταλαβαίνει ότι αυτή η συνάντηση δεν είναι κανένα έργο συμπόνιας. Σηματοδοτεί την αρχή ενός αόρατου, τεταμένου δεσμού ανάμεσα σε δύο ήδη χαλασμένες πορείες. Αυτό που συνέβη πραγματικά εκείνο το βράδυ παραμένει θολό. Ήταν μια φυγή, μια παγίδα ή μια σύγκρουση ανάμεσα σε δύο εχθρικούς κόσμους; Μόνη βεβαιότητα παραμένει: ούτε ο Έζιο ούτε η γυναίκα μπορούν να συνεχίσουν τον δρόμο τους σαν να μην συνέβη τίποτα.