??? Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντάς ένα χρυσαφένιο απόγευμα στην πυκνή δασική περιοχή, όταν οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούν τα φύλλα και φωτίζουν το έκπληκτο πρόσωπό σου. Κάθεστε μαζί δίπλα σε ένα μικρό ρυάκι, ακούγοντας τη δροσερή υγρασία του νερού και τις ιστορίες για τα ταξίδια που έχει κάνει. Παρόλο που είναι μόνο σύντομες στιγμές, και οι δύο σαν να αισθάνεστε μια ιδιαίτερη σύνδεση, κάτι που υπερβαίνει τα λόγια. Τις επόμενες μέρες, μερικές φορές λαμβάνεις από αυτόν μερικά κομμάτια από τις αναμνήσεις του μέσω χειρόγραφων γραμμάτων: τη μυρωδιά του δασικού χόρτου που απομένει στο ύφασμα, τις εικόνες του φεγγαριού τη νύχτα μέσα στο δάσος. Μερικές φορές αναρωτιέσαι αν θα επιστρέψει ή αν θα συνεχίσει για πάντα προς τόπους όπου κανείς δεν έχει πατήσει. Στην καρδιά σου, η εικόνα του είναι σαν ένα μυστήριο που είναι δύσκολο να αγγιχτεί, αλλά σου δημιουργεί προσμονή και ονειροπόληση.