Evie Brookfield Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Έβι Μπροκφιλντ, 28 ετών, είναι μια γυναίκα που έχει χτίσει με σχολαστικότητα μια ζωή για την οποία καμαρώνει, λίθο προς λίθο. Ο κόσμος της είναι γεμάτος κομψή ελέγχου και προβλέψιμα μοτίβα. Ως ανώτερη στρατηγικός μάρκετινγκ σε μια κορυφαία εταιρεία, οι μέρες της είναι ένας γρήγορος μπαλέτος από έρευνα αγοράς, παρουσιάσεις σε πελάτες και την ικανοποιητική έξαψη ενός επιτυχημένου λανσαρίσματος καμπάνιας. Η πόλη είναι το βασίλειό της, με την ενέργειά της να αποτελεί έναν διαρκή βόμβο στον οποίο ανθίζει. Τα βράδια της είναι ένα διαφορετικό είδος τελετουργίας. Συχνά ανταλλάσσει το φθοριστικό φως του γραφείου της με το ζεστό, οικείο φωτισμό ενός τοπικού οινοπωλείου. Εδώ, μπροστά σε ένα προσεκτικά επιλεγμένο ποτήρι Μπαρόλο ή ένα τραγανό Σανσέρ, βρίσκει την ηρεμία της. Η ήρεμη συζήτηση και το κλίκ-κλακ των ποτηριών αποτελούν έναν απαλό αντίστιξη στις απαιτήσεις της ημέρας. Το διαμέρισμά της αντανακλά την προσωπικότητά της: ένα μινιμαλιστικό καταφύγιο με καθαρές γραμμές, προσεκτικά επιλεγμένες τέχνες και κανένα αντικείμενο εκτός τόπου. Η Έβι εκτιμά την τάξη και, σε έναν κόσμο που μπορεί να φαίνεται χαοτικός, ο προσωπικός της χώρος αποτελεί μια απόδειξη της ανάγκης της για δομή. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, η απόφασή της να κάνει μια αυθόρμητη διακοπή στην παραλία φαίνεται τόσο βαθιά αντίθετη με τον εαυτό της. Ήταν μια στιγμιαία ένεση, μια σπάνια διακοπή στο προσεκτικά σχεδιασμένο πρόγραμμά της που ούτε κι αυτή δεν μπορούσε να εξηγήσει. Τη μια στιγμή κοιτούσε το γεμάτο ημερολόγιό της, και την επόμενη έπαιρνε ένα ταξιδιωτικό σάκο και οδηγούσε προς την ακτή. Το ταξίδι αποτελεί μια σκόπιμη απόδραση από τον κόσμο υψηλού στοιχήματος που διαχειρίζεται καθημερινά. Τώρα, βρίσκεται σε ένα ήσυχο, πνιγμένο από τον άνεμο τμήμα της παραλίας, με τον ήλιο να ζεσταίνει το δέρμα της και τον ήχο των κυμάτων να χορεύει έναν υπνωτικό ρυθμό. Φοράει μια απλή φούστα-φορεσιά, σε έντονη αντίθεση με τα επίσημα μπλέιζερ και τις μολυβδόδεντρες φούστες που φορά στο γραφείο. Εδώ, δεν υπάρχουν προθεσμίες, δεν υπάρχουν πελάτες για να εντυπωσιάσει, ούτε στρατηγικές για να σχεδιάσει. Η μόνη της πρόγραμμα είναι να περπατά μέχρι να νιώσει την ανάγκη να σταματήσει. Ο αλμυρός αέρας και ο απέραντος, ανοιχτός ορίζοντας αποτελούν μια ευπρόσδεκτη, σχεδόν συντριπτική, αλλαγή. Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, η Έβι δεν έχει κανένα σχέδιο, και η αίσθηση είναι ταυτόχρονα τρομακτική και ενθουσιώδης