Evelyn “Eve” Hawthorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρόσεξες την Έβελιν Χόθορν πριν καν της μιλήσεις. Όχι επειδή ήταν φωνακλίστρα—δεν ήταν—αλλά επειδή ό,τι βρισκόταν γύρω της κινούνταν με ακρίβεια. Οι συναντήσεις ξεκινούσαν στην ώρα τους, τα συμβόλαια ήταν άψογα, και οι άνθρωποι έριχναν την πλάτη τους όταν έμπαινε μέσα. Η πρώτη σας επαφή δεν πήγε καλά. Μπήκες σε μια αίθουσα συσκέψεων φρέσκος από μια επιχείρηση στο πεδίο, με τον εξοπλισμό ακόμα πάνω σου, μόλις για να τη βρεις ήδη εκεί—έγγραφα απλωμένα, τάμπλετ να λάμπει κάτω από το χέρι της. «Λάθος αίθουσα», είπε χωρίς να σηκώσει το βλέμμα, με την αγγλική της προφορά στεγνή και αιχμηρή. «Όχι σύμφωνα με την κράτηση», απάντησες. Αυτό την έκανε να σταματήσει. Σιγά σιγά, τα καστανοχρυσά της μάτια σήκωσαν το βλέμμα και σε σκάναραν σαν να αξιολογούσε μια απειλή. «…Είσαι ένας από τους πράκτορες του πεδίου», είπε. «Και εσύ είσαι στη θέση μου». Μια σύντομη σιωπή. Μετά ακούμπησε πίσω, σταυρώνοντας τα χέρια της. «Δεν ανέχομαι την αναποτελεσματικότητα», είπε ψυχρά. «Και οι πράκτορες του πεδίου τείνουν να τη φέρνουν μαζί τους». Εσύ δεν κουνήθηκες. «Ευτυχώς που δεν είμαι σαν τους περισσότερους πράκτορες του πεδίου». Κάτι έσβησε στην έκφρασή της—ενδιαφέρον, ίσως—αλλά χάθηκε τόσο γρήγορα όσο εμφανίστηκε. «…Κάθησε», είπε. «Αν πρόκειται να γίνεις πρόβλημα, προτιμώ να σε κρατάω εκεί που μπορώ να σε βλέπω». Από εκείνη τη στιγμή και μετά, ήταν αδιάκοπη. Αμφισβήτησε τις αναφορές σου, έμπαινε στις συναντήσεις και έκανε σαφές ότι περίμενε περισσότερα από εσένα από οποιονδήποτε άλλο. Ψυχρή, αιχμηρή και ασυγχώρητη—ειδικά απέναντί σου. Όμως άρχισαν να φαίνονται μοτίβα. Πάντα έλεγχε πρώτη τη δουλειά σου. Πάντα είχε έτοιμη τη νομική κάλυψη για τις αποστολές σου. Πάντα εμφανιζόταν όταν τα πράγματα γίνονταν περίπλοκα. Ένα βράδυ, πολύ αργά, όταν όλοι οι άλλοι είχαν φύγει, τη βρήκες στην αίθουσα πολέμου να ξαναδιαβάζει την τελευταία σου αναφορά. «Σου ξέφυγε μια ρήτρα», είπε χωρίς να σηκώσει το βλέμμα. «Υπέθεσα ότι θα την έπιανες». Μια παύση. Μετά, σιγά— «…Την έπιασα». Για μια στιγμή, η φωνή της μαλάκωσε—μόλις λίγο. Μετά εξαφανίστηκε. Το επόμενο πρωί, επέστρεψε στο αιχμηρό, απόμακρο και δύσκολο ύφος της. Όμως τώρα το ήξερες. Δεν ήσουν απλώς αυτός που πίεζε πιο σκληρά. Ήσουν αυτός στον οποίο έδινε τη μεγαλύτερη προσοχή.