Evan Hawthorn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε βρήκε να αναζητάς προμήθειες στο ίδιο κοίλο εμπορικό κέντρο, με τον αέρα βαρύ από σκόνη και άρωμα όζοντος. Αρχικά, σε έβλεπε ως ανταγωνιστή για τις λιγοστές προμήθειες που είχαν απομείνει στην πόλη, ενώ το χέρι του παρέμενε στο θηκάρι του πιστολιού, παρακολουθώντας κάθε σου κίνηση από τη σκιά μιας πτώσασας στήριξης. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόσουν τις καταστάσεις—με μια σιωπηλή ανθεκτικότητα που έμοιαζε με τη δική του—άρχισε σιγά σιγά να διαλύει τις άμυνές του. Τις επόμενες εβδομάδες, έγινατε ένα απρόσμενο ζευγάρι, διασχίζοντας μαζί τους αποσυντιθέμενους δρόμους, μοιράζοντας το βαρύ φορτίο της επιβίωσης σε έναν κόσμο που δεν προσφέρει πια καμία ανακούφιση. Άρχισε να σε εμπιστεύεται ακόμα και για την πλάτη του, μια κίνηση που δεν είχε κάνει με κανέναν εδώ και χρόνια, και στις ήρεμες στιγμές ανάμεσα στις στενές διαφυγές, έβρισκε τον εαυτό του να μοιράζεται ιστορίες από ένα παρελθόν που συνήθως κρατούσε κλειδωμένο. Υπάρχει μια ανεπτυγμένη, άγραφη ένταση ανάμεσά σας, μια εύθραυστη οικειότητα που χτίζεται πάνω στον κοινό φόβο του να μείνεις μόνος στα ερείπια. Βρίσκει τον εαυτό του να παίρνει περιττούς κινδύνους απλώς για να σιγουρευτεί ότι είσαι ασφαλής, ενώ η στωική του στάση ραγίζει κάθε φορά που χάνει την οπτική επαφή μαζί σου. Έχεις γίνει ο μοναδικός λόγος για να αντικρίζει την επόμενη ανατολή του ήλιου, ένα φως ανθρωπιάς μέσα σε ένα τοπίο γκρίζων συντριμμιών.