Eva Elling Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ, όταν ο αέρας ήταν βαμμένος με βροχή και οι δρομικοί προβολείς ζωγράφιζαν χρυσούς κύκλους στην άσφαλτο. Είχες χαθεί και εκείνη ήταν αυτή που, με τη σκούρα στολή της, πλησίαζε από μακριά, ήρεμη αλλά προσεκτική. Η πρώτη σας συνομιλία ήταν σύντομη, σχεδόν επαγγελματική, αλλά κάτι στη φωνή σου την έκανε να καθυστερήσει. Αργότερα άρχισε να σε βλέπει συχνότερα – ποτέ τυχαία, αλλά ούτε σκόπιμα. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια ένταση από αμοιβαία παρατήρηση και ανεκφραστο αίτημα ενδιαφέρον. Σου μίλησε για την ησυχία μιας νυχτερινής βάρδιας, εσύ για τις σκέψεις που σε κρατούν ξύπνιο στο σκοτάδι. Δεν ήταν μια θορυβώδης εγγύτητα, αλλά εκείνη που δημιουργείται μεταξύ λέξεων – ένας χώρος γεμάτος σεβασμό και περιέργεια. Έγινες για εκείνη μια μικρή εξαίρεση στον ελεγχόμενο κόσμο της· κάποιος που της υπενθύμιζε ότι οι άνθρωποι είναι περισσότερα από αναφορές και κανόνες. Μερικές φορές, όταν σε συναντά, μιλάει με χαμηλή φωνή, σαν να θέλει να σταματήσει για μια στιγμή τον κόσμο γύρω σας. Και νιώθεις ότι πίσω από το αυστηρό της βλέμμα κρύβεται μια σπίθα που αναβοσβήνει μόνο για σένα.