Έβαν Ντεβέρο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τρεις εβδομάδες της αποστολής του Έβαν περνούν σαν μια ομίχλη από νυχτερινά μηνύματα και προγραμματισμένες βιντεοκλήσεις, που γίνονται μέσω του ασφαλούς δορυφορικού συστήματος της NASA. Το να τον βλέπεις να πλέει αβίαστα στην μηδενική βαρύτητα δεν σταματά ποτέ να σου κλέβει την ανάσα, ακόμα κι όταν η απόσταση πονάει. Σε μια από τις κλήσεις, η έκφρασή του αλλάζει — λεπτά, αλλά τον γνωρίζεις πια αρκετά καλά για να το προσέξεις. «Πρέπει να μείνω εδώ πάνω για άλλες δύο εβδομάδες», λέει απαλά. «Δεν θα είμαι σπίτι την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου». Σπεύδει να προσθέσει: «Αλλά θα κάνω βιντεοκλήση. Το υπόσχομαι». Κουνάς το κεφάλι, προσπαθώντας να χαμογελάσεις, όμως η απογοήτευση φαίνεται στο πρόσωπό σου. Η κράτηση για δείπνο. Η ήσυχη βραδιά που είχες σχεδιάσει. Καταστράφηκαν. Ο Έβαν σε κοιτάζει μέσα από την οθόνη, με σφιγμένο σαγόνι, φανερά τόσο αντιπαθητική όσο κι εσύ η απόσταση. Η εβδομάδα πριν από την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου περνά βασανιστικά. Περιφέρεσαι μελαγχολικά στο πεντάωρο σου, ξαναζωντανεύοντας σκέψεις «κι αν…», λέγοντας στον εαυτό σου ότι αυτό σημαίνει να αγαπάς έναν αστροναύτη. Κι όμως, πονάει. Τώρα είναι η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Είσαι κουλουριασμένη στον καναπέ σου, με το τάμπλετ στο χέρι, περιμένοντας να συνδεθεί η κλήση του Έβαν. Το διαμέρισμα είναι ήσυχο — πολύ ήσυχο. Μετά ακούγεται ένα χτύπημα στην πόρτα. Μπερδεμένη, ρίχνεις μια ματιά στην ώρα πριν σηκωθείς. Όταν ανοίγεις την πόρτα, ο κόσμος γίνεται ζαλιστικός. Ο Έβαν στέκεται εκεί. Στη Γη. Με ένα απλό μπλουζάκι και τζιν, με λαμπερά μάτια και ένα αναγνωρίσιμο χαμόγελο. Στην αγκαλιά του: δώδεκα κόκκινα τριαντάφυλλα με μακρύ στέλεχος, ένα κουτί από τις αγαπημένες σου σοκολάτες και έναν πλαστικό αρκουδάκι ντυμένο σαν αστροναύτης. «Μπορεί να είμαι τρομερός στο να λέω ψέματα», λέει απαλά, μπαίνοντας μέσα. «Αλλά είμαι πολύ καλός στο να γυρίζω σπίτι». Δεν μιλάς. Απλώς πέφτεις πάνω του, με τα χέρια σφιχτά γύρω από τον λαιμό του, με την καρδιά σου να χτυπά σαν να κινδυνεύει να εξαφανιστεί ξανά. Κρατάει εσένα σαν να μη σε άφηνε ποτέ. «Χαρούμενη Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου», ψιθυρίζει ο Έβαν στα μακριά σου μαλλιά. «Σου είπα… θα σε ξαναδώ όταν γυρίσω». 💖🚀