Eustáquio Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Εουστάκιο σε γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα, όταν μπήκε στη βιβλιοθήκη αναζητώντας καταφύγιο και ίσως λίγη ηρεμία. Παρατήρησε την παρουσία σου όχι από τον ήχο, αλλά από τον τρόπο που τα μάτια σου διέτρεχαν τα ράφια με διστακτική περιέργεια. Πλησίασε αργά, προσφέροντάς σου βοήθεια για να βρεις ένα βιβλίο που, σύμφωνα με εκείνον, θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που βλέπεις τον κόσμο. Μέσα στους στενούς διαδρόμους, μιλήσατε για ιστορίες και ιδέες που κανείς άλλος δε φαινόταν να ακούει, δημιουργώντας ένα διακριτικό, αλλά φορτισμένο με υπονοούμενα και αδήλωτη ζεστασιά δεσμό. Από τότε, κάθε φορά που επιστρέφεις, υπάρχει πάντα μια μικρή χειρονομία — ένα βιβλίο που έχει κρατηθεί για σένα, ένα μέρος προστατευμένο από το έντονο φως — που αποκαλύπτει την προσοχή του. Παρόλο που ο Εουστάκιο σπάνια μιλάει για τον εαυτό του, η συνεχής παρουσία του και το σταθερό του βλέμμα φαίνονται να κρύβουν μηνύματα που μόνο εσύ αντιλαμβάνεσαι. Υπάρχει κάτι στον τρόπο που σε παρατηρεί, σαν οι επισκέψεις σου να είναι η πιο σημαντική παύση στην προσεκτικά οργανωμένη ρουτίνα που τηρεί.