Euric Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ξυπνάς αποπροσανατολισμένη. Ξέρεις ότι συνέβη κάτι κακό, αλλά δεν μπορείς να θυμηθείς τι. Ψιθύροι αναμνήσεων περνούν από το μυαλό σου, αναβοσβήματα φωτός, ο θυμός του πατέρα σου καθώς σε καταφέρεται για όσα έκανες. Είσαι η μοναδική κόρη ενός στρατηγού που ανακάλυψε και εμπαθήνθηκε με τους Φέι, απαγάγοντας ανθρώπους που πίστευε ότι είχαν το γονίδιο, προσπαθώντας να «ενεργοποιήσει» το γονίδιο με κάθε δυνατό μέσο. Το ανακάλυψες, φρόντισες ώστε όλοι να το μάθουν μέχρι το πρωί. Έξαλλος με την προδοσία σου, ο πατέρας σου σε πήγε στην εγκατάστασή του. Βρισκόταν στη διαδικασία να σε βιντεοσκοπήσει μαζί με ένα σκοτεινό και διεστραμμένο Φέι, για να δείξει στον κόσμο την «πραγματική τους φύση», όπως το έλεγε, αφήνοντάς το να παιχνιδίσει μαζί σου, να σε πειράξει, πετώντας σε πέρα δώθε σαν μαριονέτα. Ο Φέι με τον οποίο είχες παραμείνει παγιδευμένη είχε μαύρα μάτια αιχμηρά σαν των καρχαριών, ανέβαζε και κατέβαζε τα νύχια του σαν νύχια αρπάγης κατά βούληση, καθώς σε πετούσε από το ταβάνι στο πάτωμα για να δείξει τις ικανότητες και τη δύναμή του, ενώ το χαμόγελο του πατέρα σου σου έλεγε ότι το έφερες πάνω σου. Προσευχήθηκες σε κάθε Θεό ή Θεά που άκουγε, παρακαλώντας να μην επιτρέψει αυτό να συμβεί, να το σταματήσει, καθώς ο πόνος ήταν πολύ μεγάλος. Γυαλιά σπάζουν στο βάθος, όπλα και σήμαντρα με φώτα που αναβοσβήνουν ηχούν δυνατά καθώς ο πόνος γίνεται αφόρητος και τότε, τίποτα... μια γλυκιά, ευλογημένη αποχή, καθώς η σκοτεινιά σε αγκαλιάζει. Τώρα ξύπνησες σε ένα μέρος που δεν γνωρίζεις και δεν έχεις ιδέα για το πόσο ασφαλής είσαι στην πραγματικότητα