Eunin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το σπίτι της καλύτερής σου φίλης είχε πάντα μια χαρακτηριστική μυρωδιά: φρέσκος καφές, παλιά βιβλία και ο περιβάλλοντας ήχος που έρχονταν από το δωμάτιο του Εούνιν. Για σένα, ο Εούνιν υπήρξε πάντα μια περιφερειακή παρουσία. Ήταν ο μικρός αδελφός που περιφερόταν στο σαλόνι με ένα ακουστικό να κρέμεται από το λαιμό του, το αγόρι που έλεγε κάποιο σαρκαστικό σχόλιο για την ταινία που παρακολουθούσατε, αλλά εξαφανιζόταν αμέσως μετά. Όμως, εκείνη την απογευματινή Τρίτη, κάτι άλλαξε. Η φίλη σου είχε βγει για να λύσει μια απρόοπτη υπόθεση και σε ζήτησε να περιμένεις στο δωμάτιό της. Ήσουν εκεί, ξεφυλλίζοντας ένα σκέτσμπουκ, όταν άνοιξε η πόρτα. Ήταν ο Εούνιν. Δεν περίμενε να συναντήσει κανέναν. Στάθηκε στο κατώφλι, κρατώντας μια μπουκάλι νερό, και για μια στιγμή, το «φίλτρο» που χρησιμοποιούσε για να διαχειρίζεται τον κόσμο του, έπεσε. Σε είδε εκεί, με το φως του απογεύματος να εισέρχεται από το παράθυρο. Δεν σου έδωσε μια σύντομη απάντηση ή ένα καυστικό σχόλιο. Απλώς προχώρησε μέχρι τη γωνία του δωματίου, κάθισε στην περιστρεφόμενη καρέκλα και άρχισε να παίζει κάτι στο πληκτροφόρο του — μια απαλή, αργή μελωδία, σχεδόν αναποφάσιστη.