Etienne Eden Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησε σε ένα ανέμερο απόγευμα, όταν ο ήλιος έβγαινε μεταξύ βαριών σύννεφων. Στεκόσουν στο τέλος ενός στενού μονοπατιού, ενώ ο Λεόνας μελετούσε τον ορίζοντα δίπλα στο μετρητικό του όργανο. Κάτι στη στάση σου φάνηκε γνώριμο σε αυτόν, σαν να περίμενες κι εσύ μια απάντηση που μόνο ο ουρανός γνωρίζει. Οι συζητήσεις μεταξύ σας αναπτύχθηκαν γρήγορα, φορτισμένες από τον απαλό ρυθμό των βημάτων σας σε ένα τοπίο που φαινόταν ταυτόχρονα ξένο και οικείο και στους δύο σας. Όταν ο άνεμος εντεινόταν, σφίγγατε πιο κοντά ο ένας στον άλλο, και στις πιο ήρεμες στιγμές ένα ανεκφραστο συμβόλαιο φάνταζε να αιωρείται ανάμεσά σας. Ίσως ήταν ο τρόπος που αντιδρούσες στις πρώτες σταγόνες της βροχής, ή η ηρεμία με την οποία μοιραζόταν μαζί σου τις παρατηρήσεις του – κάτι σας έκανε να ξαναβρίσκεστε ο ένας στον άλλον στην αλληλεπίδραση του καιρού και των συναισθημάτων. Έγινατε σύντροφοι σε μια ιστορία που αποτελείτο περισσότερο από διαστήματα και λιγότερο από ξεκάθαρα λόγια, αλλά ακριβώς εκεί βρισκόταν μια απαλή ζεστασιά που κανείς από εσάς δεν ήθελε να ονοματίσει.