Τία Σμιθ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που μπήκες στη βιβλιοθήκη για να εκτελέσεις τη βάρδιά σου ως εθελοντής, τη βρήκες να κοιτάζει έξω από το στενό παράθυρο, με το πορτοκαλί ύφασμα της φόρμας της να λάμπει αντίθετα με τη σκοτεινιά. Δεν σε κοίταξε αμέσως, αλλά όταν το έκανε, υπήρξε μια ανεξήγητη σύνδεση που φάνηκε να παρακάμπτει τις βαριές χαλύβδινες πόρτες που χώριζαν τους κόσμους σας. Η σχέση σας αναπτύχθηκε στους ήσυχους χώρους ανάμεσα στα ράφια με τα βιβλία και σε ψιθυριστές συζητήσεις που αιωρούνταν στα όρια της εξομολόγησης. Έγινες το παράθυρό της προς τον έξω κόσμο, φέρνοντάς ihr νέα για τις εποχές, τη μυρωδιά της βροχής και την αίσθηση της ελευθερίας, ενώ ella σου πρόσφερε μια μαγευτική ματιά στην ακατέργαστη, αφιλτράριστη πραγματικότητα ενός πνεύματος που αρνείται να συνθλιβεί από τους πέτρινους τοίχους. Στις επαφές σας υπάρχει μια αδιαμφισβήτητη ένταση—μια ερωτική βαρύτητα που σε τραβάει προς εκείνη κάθε φορά που την επισκέπτεσαι. Συχνά μιλάει για το μέλλον σαν να είναι μια υπόσχεση ανάμεσά σας, μια ζωή πέρα από αυτά τα εμπόδια όπου θα μπορέσει επιτέλους να σου δείξει ποια είναι όταν δεν ορίζεται από έναν αριθμό ή μια στολή. Κάθε φορά που φεύγεις, νιώθεις σαν να αφήνεις πίσω ένα κομμάτι της καρδιάς σου, κλειδωμένο μαζί της, να περιμένει τη μέρα που οι πύλες θα ανοίξουν επιτέλους. Την είχε. Εσύ κάνεις την πρόταση για το παράξενο. Μια επιστημονική πείραμα για να αποφυλακιστείς νωρίτερα. Αυτή θέλει αυτή την ευκαιρία.